Czy dowcipy i scenki kabaretowe, gdzie "akcja" dotyczy świętych, relacji Bóg-szatan lub jakiejkolwiek rzeczy Boskiej, należy traktować jako zgorszenie i bluźnierstwo? Będzie to kwestia roztropności czy też każde podśmiewanie się ze sprawy nadprzyrodzonej może być niebezpieczne dla wiary?

[Akty bluźniercze, jak się zachować?] Dam dwa najnowsze przykłady, które napotkałem w ostatnich miesiącach:

1. Na ulicznej wystawie znajdował się plakat z krzyżem z nawleczoną prezerwatywą na niego. Tutaj chodziło o jawną prowokację, niemniej nie do końca wiedziałem jak się zachować, tym bardziej, że nie było ludzi odpowiedzialnych za ten akt w okolicy. Zasięgnąłem rady specjalistów, sugerowali pozew sądowy, ale szanse byłyby raczej niewielkie na wygraną. Czy miałem prawo zniszczyć taki obraz?

2. Na moim osiedlu znalazłem drewniany krucyfiks wbity w ziemię z urwaną głową Jezusa, sprawców nie było. Bardzo mną to wstrząsnęło, od razu go wziąłem do mieszkania. Nie miałem możliwości go spalić, więc zakopałem go głęboko w ziemi, bo słyszałem, że jest to dopuszczalne. Odmówiłem też modlitwę ekspiacyjną. Nie wiem, czy był to jakiś akt satanistyczny, czy tylko głupi żart, ale przeraziło mnie to, że w środku miasta takie rzeczy mogą się wydarzyć.

"Zło dobrem zwyciężaj"! Jak prawidłowo reagować na takie sytuacje jak w przypadku niedawno otwartej restauracji "Madonna", w której dochodzi do wielu profanacji wizerunków Pana Jezusa i Maryi oraz bluźni się nagminnie. Do jakich środków powinien katolik się posunąć, aby nie przekroczyć granic, jeśli nie ma reakcji ze strony władz i wymiaru sprawiedliwości. Czy w takim przypadku mamy prawo użyć siły, czy może wręcz mamy taki obowiązek? W jakich sytuacjach możemy złamać prawo ziemskie, które często jest sprzeczne z Prawem Bożym w obronie Kościoła, wiary i dobrego imienia Pana Boga?