Mógłby ksiądz rozwinąć kwestię "cooperatio", którą poruszył ksiądz w ostatnim odcinku? Mówił ksiądz, że nie można bezpośrednio czynić zła, czy więc taki np. Hitler, który nikogo bezpośrednio, osobiście nie zamordował, jest winny moralnie, czy winny jest tylko ten, który odkręcał kurek z gazem? Czy sekretarka z obozu koncentracyjnego obarczona jest winą za to, co się działo?

Analogicznie, jak to jest we współczesnych firmach, które promują wynaturzony obraz świata, gdzie jest granica uczestnictwa, jakie stanowisko (jako kadra zarządzająca, czy np. prosty pracownik fizyczny)? Jak daleko katolik może iść na kompromis i paktować ze złem?

Stwierdził ksiądz, że dopóki nie finansują oni zabijania dzieci nienarodzonych, ale czy nie jest tak, że bardziej powinniśmy bać się tych, którzy zabijają ducha, niż tych, którzy mordują ciało (jak mówi Pismo)? Czy przebywanie w takim miejscu pracy nie jest "bliską okazją do grzechu" (doświadczenie mówi, że ludzie w takich miejscach łatwo się dostosowują, degenerują)?

W kontekście "cel nie uświęca środków". Proszę wyjaśnić kłamstwo - zło obiektywne. Chodzi o sytuację, gdy przychodzą naziści sprawdzić, czy rodzina ukrywa Żydów, oczywiście rodzina ukrywa Żydów, ale powiedziała, że nie, aby ocalić ich życie.