Załóżmy, że jest jakiś czynnik, którego nie bierzemy pod uwagę, a który obiektywnie rozsądziłby, że apostolat Bractwa jest błędny, tylko nie dostrzegamy go. Czy w takim razie na sądzie ostatecznym mogę zostać potępiony za to, że przylgnąłem do struktury, która z jakiegoś powodu jest w błędzie, ale ja tego nie dostrzegłem?

Jak zrozumieć cuda wskrzeszania zmarłych (np. przez świętych), kiedy to zmarli - zaraz po swojej śmierci - są już osądzeni przez Boga? Czy Bóg wtedy wstrzymuje się z sądem nad duszą aż do ich ostatecznej śmierci?

Co w dniu sądu ostatecznego stanie się z osobami, które trafiły do limbus puerorum? Zmartwychwstaną w ciałach naturalnie doskonałych i będą postronnymi świadkami sądu?

Czy Bóg na sądzie weźmie pod uwagę całe nasze życie, czy tylko moment śmierci? Czy wybierze dla nas najkorzystniejszy moment do zbawienia? Do którego momentu nasz akt woli ma wpływ na nasz los po śmierci? Czy może być on uczyniony w myślach, jeśli ktoś ma demencję czy jest w agonii?