Czy niebo to konkretne miejsce (rzeczywista przestrzeń), w której znajdują się dusze zbawionych oraz Trójca Przenajświętsza i Maryja? Czy może niebo to tylko stan duszy po śmierci - albo dusza ma wizję uszczęśliwiającą Boga, albo jej nie posiada i cierpi z tego powodu karę piekła lub czyśćca?

Na kazaniu, podczas I Komunii Św. w mojej rodzinnej parafii, ksiądz tłumaczył dzieciom, że niebo to tylko stan duszy, a nie konkretne miejsce. Mi taka teoria nie pasuje, ponieważ Jezus i Maryja są w niebie razem z ciałami.

Moderniści twierdzą, że aniołowie być może istnieją, ale poznać ich, usłyszeć, zobaczyć nie można, a tradycyjna teologia katolicka twierdzi przeciwnie, że można.

Jak ksiądz uzasadniałby takie możliwości, wspierane wielokrotnie w Piśmie Świętym (np. w opisie zwiastowania NMP), że człowiek może usłyszeć i zobaczyć anioła Bożego, a nawet z nim rozmawiać, pomimo że człowiek jest materialno-duchowy, a anioł wyłącznie duchowy?

Czy teologia katolicka wypracowała podstawy antropologiczne wyjaśniające i uzasadniające możliwość obcowania ze świętymi i aniołami, wbrew twierdzeniom modernistów?

W jaki sposób nauczać nasze dzieci o duszy ludzkiej?

Jak można interpretować słowa Pana Boga z 3 rozdziału Księgi Rodzaju:

"przeklęta niech będzie ziemia z twego powodu: w trudzie będziesz zdobywał z niej pożywienie dla siebie po wszystkie dni twego życia" (werset 17).

Czy nie można tego interpretować w ten sposób, że to Pan Bóg stworzył zło na ziemi, przeklinając ją i sprowadzając na ziemię grzech, wszelkie nieszczęścia i cierpienia?

(18) "Cierń i oset będzie ci ona rodziła, a przecież pokarmem twym są płody roli."

„Pożyteczne jest dla was moje odejście. Bo jeżeli nie odejdę, Pocieszyciel nie przyjdzie do was. A jeżeli odejdę, poślę Go do was." Dlaczego lepiej, żeby Pan Jezus odszedł? I dlaczego warunkiem koniecznym zesłania Ducha Św. było odejście Pana Jezusa?

Skoro Jezus u Jana tchnął na uczniów i dał im Ducha Świętego, to czemu potem uczniowie drugi raz musieli otrzymać Ducha Świętego w dniu Pięćdziesiątnicy?

Herezja obediencjonalizmu.

Jak w praktyce odróżnić grzech ciężki od lekkiego? Wiemy z katechizmu, że grzechy ciężkie dotyczą poważnej materii, ale to, co jest poważną materią nie jest wcale oczywiste i każdy może mieć trochę różny na to pogląd.

Kiedy mamy do czynienia z grzechem przeciwko Duchowi Świętemu (bliźniemu łaski Bożej zazdrościć)? Czy jeśli pomyślałem, że rodzice znajomego są bardziej pobożni od moich i pewnie dlatego oni i ich dzieci mają więcej łask, i że może gdyby moi byli bardziej pobożni, to np. nie chorowaliby tak często i w ogóle byłoby wtedy lepiej, to czy pojawienie się takiej zazdrości jest już takim grzechem? Chwilę później przyszło mi do głowy, że nie powinienem tak myśleć, bo to może być taki grzech i teraz mnie to martwi.

Zainspirowana pytaniem mojego chłopaka "z novusa" mam pytanie, nad którym nigdy się nie zastanawiałam. Dotyczy ono dogmatów w Kościele. Są one nieomylne i jest obowiązek wierzenia w ich treść. Jakie są powody, dla których Kościół wie, że są one nieomylne? Teoretycznie można by założyć, że któryś z nich został uchwalony przez nieuczciwego papieża, który nie kierował się dobrem wiernych, a swoim.

Może z okazji tego, że jest coraz głośniej o chrześcijańskim syjonizmie, mógłby ksiądz powiedzieć coś o 1000 lat panowania Chrystusa, potem o krótkim powrocie szatana itd. Sam w to kiedyś wierzyłem, bo głosiły to kanały z nazwy katolickie. Albo ogólnie o 3 dniach ciemności, o trzymaniu gromnicy na ten czas, itd.

Co ksiądz uważa o liczbie świąt nakazanych przez Kościół w roku liturgicznym? Pytam nie tylko o obecny stan po SW2, lecz ogólniej w kontekście różnych głosów teologów i filozofów katolickich, jakie się pojawiły przez wieki. Niektórzy argumentowali, że zbyt mała liczba świąt może nie oddawać należytej czci Bogu (Maryi itd.), inne głosy zwracały uwagę, że zbyt duża liczba świąt bardziej podważa prawdziwą religijność niż ją pogłębia. Gdzie ksiądz widzi tu złoty środek i czy winien on przesuwać się w zależności od czasów, a jeżeli tak, to w którą stronę i od czego powinno to zależeć?

Jak zrozumieć cuda wskrzeszania zmarłych (np. przez świętych), kiedy to zmarli - zaraz po swojej śmierci - są już osądzeni przez Boga? Czy Bóg wtedy wstrzymuje się z sądem nad duszą aż do ich ostatecznej śmierci?

Co ksiądz sądzi o zestawieniach w internecie, które pokazują elementy mszy jako elementy drogi krzyżowej? Offertorium - biczowanie i droga krzyżowa; konsekracja chleba i podniesienie Hostii - podniesienie krzyża itd.

Czy jest to najlepszy sposób uczestnictwa wiernych we Mszy (rozmyślanie o tych momentach), z tego powodu, że to jest to, co się RZECZYWIŚCIE dzieje? Jeśli tak, to czy odśpiewywane elementy, jak trakt, graduał itd. odśpiewywane są cierpiącemu na Kalwarii Chrystusowi, by Mu umilić ofiarę?

Czy ksiądz może bliżej wyjaśnić skąd bierze się uznanie spowiedzi za ważną pomimo braku żalu za któryś grzech lekki?

Zarzutem Bractwa w sprawie koncelebry w Novus Ordo jest fakt, że odprawianych jest mniej Mszy Świętych, co jest równoznaczne z mniejszą ilością łask spływających na ziemię.

W książce "Ofiara Mszy świętej", tomie I, rozdziale II, art 2, par 2. ("Wartość ofiary eucharystycznej oraz podstawa i sposób jej skuteczności") ks. Gihr pisze w następujący sposób:

Jeżeli jest wielu współcelebrujących kapłanów, tj. wielu konsekrujących kapłanów wykonuje prawdziwą czynność ofiarną, to wskutek tego ta jego czynność osiąga najzupełniej ten sam owoc, który by miała, gdyby on sam jeden odprawiał Mszę św.

Brzmi to jakby koncelebra była równoważna oddzielnym Mszom odprawianym przez kapłanów. Jak to się ma do zarzutu Bractwa wobec nowej Mszy?

Jak pogodzić istnienie ras ludzkich z tym, że był biblijny potop i przetrwało tylko osiem osób z jednej rodziny?

Skoro najwyższym prawem Kościoła katolickiego jest zbawienie dusz, a zgodnie z Boską obietnicą umocowaną w Piśmie Świętym i Tradycji Kościoła zbawienie dusz jest możliwe w owym Kościele pod papieską władzą rządzenia Nim, to zgodnie z elementarną logiką jedynym prawem, jakie mogłoby uzasadnić konsekrowanie na biskupa wbrew papieskiemu zakazowi jest owo prawo najwyższe, gdyż żadne inne prawo nie może stać ponad prawem najwyższym, więc w związku z tym mam do księdza Szymona Bańki następujące pytanie:

Skąd bierze się u księdza teologiczna pewność w wierze, że dzięki apostolatowi FSSPX został zbawiony chociaż jeden człowiek, który nie zostałby zbawiony, gdyby Jego Ekscelencja ksiądz arcybiskup Marcel Lefebvre nie konsekrował nikogo na biskupa 30 czerwca 1988 roku w Écône wbrew papieskiemu zakazowi?

Dlaczego w spowiedzi powszechnej NMP, św. Michał Archanioł i św. Jan Chrzciciel są wymienieni jako "błogosławieni", za to św. Piotr i Paweł są już wymienieni jako "święci"?

Co w dniu sądu ostatecznego stanie się z osobami, które trafiły do limbus puerorum? Zmartwychwstaną w ciałach naturalnie doskonałych i będą postronnymi świadkami sądu?

Czy są znane przypadki zmian doktryny przez papieży bądź sobory przed Soborem Watykańskim II?

W Ogrójcu anioł pocieszał Pana Jezusa. Na czym to pocieszenie mogło polegać?

Dobre uczynki w stanie grzechu śmiertelnego nie są zasługujące. Czy po spowiedzi św. stają się zasługujące? Czy tylko spowiedź św. przywraca dobre uczynki jako zasługujące, które wcześniej uczyniono w stanie łaski uświęcającej? Czy można ofiarować swoje cierpienia za innych, bądź siebie w stanie grzechu śmiertelnego? Czy jest sens modlitwy za innych i za zmarłych w tym stanie? W każdym przypadku zakładając, że człowiek chce przystąpić do spowiedzi, a nie trwać w grzechu śmiertelnym.

Jakiś czas temu usłyszałem z ust pewnego katolickiego youtubera, że modlitwa osoby nie będącej w stanie łaski uświęcającej jest mało wartościowa/bezwartościowa, a może być wręcz zuchwałością względem Boga. Czy tak rzeczywiście jest? Skoro brak modlitwy jest grzechem, a modlitwa zuchwałością, to wychodziłoby na to, że cokolwiek taka osoba nie zrobi, to byłoby źle.

Czy tradsi i posoborowcy wierzą w tego samego Boga?

Czy są jakieś znaki, które wskazują, że dusza jest w stanie łaski uświęcającej?

Czy mógłby ksiądz omówić twierdzenie teologiczne, że: "Pan Bóg jest we wszystkich swoich stworzeniach przez swoją istotę (per essentiam), przez swoją obecność (per praesentiam), przez swoją potęgę (per potentiam), a przez swoją łaskę (per gratiam) tylko w duszach wolnych od grzechu ciężkiego" - cytat za przypisem z Twierdzy Wewnętrznej św. Teresy Wielkiej.

Czy jest coś takiego jak "doświadczenie Boga żywego"?

Czy dzień naszej śmierci jest z góry ustalony przez Boga i czy będzie to moment, w którym dusza jest w najlepszym stanie, aby być zbawiona? Na przykład ktoś jest całe życie katolikiem i umiera w łasce uświęcającej, więc ma dobry moment na odejście, a ktoś, mimo że jest katolikiem, to w pewnym momencie idzie w złą drogę, np. niesakramentalny związek, więc prawdopodobieństwo śmierci w stanie łaski jest mniejsze. A co przy śmierci nagłej? Albo np. człowiek umiera w grzechu, ale za 20 lat pod wpływem modlitw by się nawrócił, a tak - Bóg go zabrał przed tą szansą.

Proszę o wyjaśnienie słowa "święty". Niedawno córka powiedziała mi, że jest świętą, bo właśnie była u spowiedzi. W pierwszej chwili myślałem, że jest pod wpływem niewłaściwych nauk protestanckich, bo świętym można zostać po śmierci, po procesach beatyfikacji i kanonizacji. Gdy zacząłem dociekać, okazało się, że w kilku miejscach Nowego Testamentu, np. św. Paweł, nazywa świętymi żyjących, współczesnych mu ludzi.

Czy nasi zmarli nas widzą, czy potrzebne jest do tego specjalne Boże objawienie?

Skoro dla zdrowia należy zachowywać zbilansowaną i wystarczająco kaloryczną dietę, to dlaczego wielcy pokutnicy w przeszłości żywili się np. samą tylko kromką chleba dziennie? Czy nie grzeszyli narażając swoje zdrowie na szwank? Czy my sami, nie będąc poruszeni specjalną łaską lub światłem Bożym, możemy coś takiego praktykować?

Osoba niewierząca określiła, że jedzenie ciała i krwi drugiego człowieka jest obrzydliwe (miała na myśli Hostię). Porównała to do kanibalizmu. Ciężko zaprzeczyć takiemu skojarzeniu... Jak religia to wyjaśnia?

Nawiązując do ostatniego pytania o krzyż - czy każdy człowiek jest powołany, aby mieć w swoim życiu jakiś ciężki krzyż czy jest to łaska dla wybranych? Obecnie w życiu oprócz trudności dnia codziennego i zmagania się z grzechami nie odczuwam jakichś bolesnych krzyży. Czy to wystarczy? Czy to oznacza, że Bóg przygotowuje coś o wiele bardziej ciężkiego? Przyznam, że kiedy ostatnio ksiądz odpowiedział w ten sposób, to troszkę się przestraszyłem. Zastanawia mnie, czy ilość cierpień w życiu człowieka może mieć związek z tym, ile on popełnia grzechów ciężkich? Czy jeśli człowiek ma więcej wad oraz złych skłonności, to Bóg da mu więcej krzyży w celu odpokutowania lub opamiętania się?

Może dziwne, ale... Adam i Ewa mieli dwóch synów. To skąd później wzięli się inni ludzie?

Często się mówi, że piekło jest zamknięte od wewnątrz - tzn. każdy idzie do piekła na własne życzenie i ludzie potępieni nie chcą z niego wyjść i nawrócić się do Boga. Tymczasem, gdy Jezus odrzuca grzeszników w ogień piekielny, ci próbują się usprawiedliwić "...kiedy widzieliśmy Cię głodnego, nagiego czy w więzieniu i nie pomogliśmy?" (Mt 25, 37)- zupełnie jakby chcieli, by Jezus się nad nimi zlitował. Podobnie bogacz prosi z piekieł o pomoc Abrahama, o kroplę wody. Czy potępieni więc chcieliby być zbawieni, czy jednak są tak zatwardziali w grzechu, że nawet w piekle odrzucają Boga?

Dlaczego podczas modlitwy Kyrie stoimy, skoro jest to modlitwa, w której prosimy Boga o zmiłowanie?

Co Kościół Święty mówi o tak zwanych cyrografach? Czy to tylko zabobon, legenda i symbol pychy człowieka niczym w Panu Twardowskim i Fauście, czy realna umowa, której nie da się rozerwać?

W książce "Rozważ to dobrze" jest przywołana wizja piekła św. Teresy, która mówiła, że Pan Bóg jej pokazał "jakie sobie miejsce gotowała w piekle" (s. 110 - a spowiednicy za jej zgodą powiedzieli, że nigdy nie zgrzeszyła ciężko). Na jakiej zasadzie gotowała sobie miejsce w piekle, skoro za grzechy lekkie do piekła się nie idzie? Czy jednak się idzie? Czy my w tej sytuacji, będąc daleko mniej świętymi od św. Teresy, też gotujemy sobie miejsce w piekle i jest ono tam dla nas zarezerwowane?

Czy Bóg pragnie zbawienia każdego człowieka? Jeśli tak, to czemu miliardy nieochrzczonych dzieci nie trafiają do nieba, a taki limbus z pewnością zbawieniem nie jest, jak zdefiniowano m. in. na XV Synodzie Kartagińskim czy w bulli "Laetentur Caeli" Soboru Florenckiego?

Czy w tym piekle można mieć jakąkolwiek komunię z Bogiem? Jeśli tak, to czemu limbus jest częścią piekła, a jeśli nie, to czemu ludzie tam mogą być szczęśliwi, wyłącznie będąc w wygodnych warunkach naturalnych?

Kim jest Bóg?

Czemu Bóg stworzył ludzi, o których wiedział, że pójdą do piekła?

Skoro ból przy porodzie jest dla ludzi karą za grzech pierworodny, to czy stosowanie znieczulenia do porodu nie jest niemiłe Panu Bogu?

Jak Kościół powinien zareagować, gdyby bez żadnych wątpliwości (czysto teoretycznie) udało się potwierdzić istnienie świadomego życia pozaziemskiego oraz w jakiś sposób udało się ustalić, że to życie nie zna Boga ani Jezusa Chrystusa?

Mam pytanie odnośnie do wolnej woli. Dlaczego to, że mamy możliwość, by robić rzeczy złe, a nie tylko dobre i neutralne moralnie jest tak wielkim, dobrym darem oraz dlaczego my jako potomkowie Adama i Ewy odziedziczamy po nich grzech pierworodny, który nawet po chrzcie zostawia rany i złe skłonności w duszy? Dlaczego każdy nowo narodzony człowiek nie może być w takim stanie łaski jak przedtem Adam i Ewa przed popełnieniem grzechu pierworodnego? Czy chodzi o to, że każdy z nas w ich sytuacji postąpiłby tak samo (nie posłuchałby się Pana Boga)? Czy nie sprawiedliwiej byłoby, gdyby każdy zaczynał od "zera", bez bagażu grzechu przodków?

Czemu Maryja objawiając się w różnych miejscach na świecie wygląda inaczej (wizualnie pasując do danej kultury)? Skoro Maryja to człowiek, a więc jej wygląd raczej nie powinien się drastycznie zmieniać?

Czy z moją wiarą jest coś nie tak, jeśli nie jestem zbytnio "intencyjny" w modlitwie? Uważam katolicką doktrynę o wszechwiedzy i opatrzności Bożej za wspaniałą i przez to nawet jak w mojej rodzinie dzieją się jakieś złe rzeczy, to nie odczuwam jakiejś potrzeby, żeby modlić się specjalnie w tej konkretnej intencji, a prędzej o wytrwanie i akceptację Bożej woli.

Księże, niemal w każdej książce rozwoju życia duchowego ("W szkole świętego Ignacego" czy "Rozważ to dobrze") jest mowa o oderwaniu się od powabu świata - przykładem godnym naśladowania zwykle są osoby idące na pustynię lub do zakonu. Jak my, żyjący w rodzinie, mamy to zrobić, skoro sami go (ten powab) tworzymy? Udoskonalamy to, czym się zajmujemy: posiłki stają się coraz smaczniejsze, dzieła naszych rąk stają się coraz piękniejsze itp. Święta Rodzina, mimo że żyła w rodzinie, żyła raczej na sposób zakonny niż świecki, więc trudno z Niej brać bezpośredni przykład.

W objawieniach Maryjnych (np. siostrze Łucji) padają często sformułowania, że grzechy ranią serce Maryi / Pana Jezusa i odwrotnie - nasze akty pobożnościowe są dla Najświętszej Maryi Panny / Pana Jezusa przyjemne, są pocieszeniem itd. Jak należy to rozumieć, mając na uwadze fakt, że NMP / Pan Jezus posiada wizję uszczęśliwiającą i nie może cierpieć? I odwrotnie - czy nasze akty miłości względem Maryi mogą powiększać Jej szczęście w niebie?

Moje pytanie dotyczy intencji modlitwy. Przy rozważaniach tajemnic bolesnych lub na drodze krzyżowej, czasem mam intencję wspierania Pana Jezusa w tych najtrudniejszych chwilach. Chcę dać Mu swoją obecność, po ludzku Go pocieszyć. Wiem, że dla Pana Boga czas nie jest żadną barierą, więc tutaj nie powinno być problemu.

Z drugiej strony, w Piśmie Świętym jasno jest powiedziane, że Pan Jezus został opuszczony przez wszystkich. Czy w związku z tym taka intencja ma w ogóle jakiś sens? Czy nie podważa ona Boskiego planu zbawienia? Nie śmiałbym tego robić, chcę tylko choć trochę dopomóc Panu Jezusowi, choćby swoją obecnością. Kieruję się tu miłością, przynajmniej tak jak w niedoskonały sposób ją rozumiem, ale nie chcę pobłądzić.

Kościół powszechny i apostolski naucza, że żadna dusza nie mogła dostąpić zbawienia, począwszy od Adama i Ewy aż do czasów Mesjasza, wskutek grzechu pierworodnego. Dopiero Chrystus, jako pierwszy spośród ludzi, po Swej śmierci zstąpił do piekieł, otworzył niebo wybranym, którzy oczekiwali zbawienia wiecznego, zmartwychwstał i wstąpił do nieba. Chrystus jako pierwszy Bóg-człowiek Swoją śmiercią zbawił Swój lud i wszystkich wybranych.

W Starym Testamencie są jednak opisy "wzięcia do nieba" pojedynczych wybranych, jak proroka Eliasza w rydwanie ognistym (2Krl 2). Co się ostatecznie stało z prorokiem Eliaszem: czy wstąpił do nieba i został zbawiony (bo nie ma opisu jego śmierci), czy też musiał czekać, tak jak wszyscy inni wybrani Boga, na przyjście Mesjasza Bożego, aby im otworzył bramy zbawienia wiecznego? A nie był niepokalanie poczęty jak NMP.

Czy Bóg na sądzie weźmie pod uwagę całe nasze życie, czy tylko moment śmierci? Czy wybierze dla nas najkorzystniejszy moment do zbawienia? Do którego momentu nasz akt woli ma wpływ na nasz los po śmierci? Czy może być on uczyniony w myślach, jeśli ktoś ma demencję czy jest w agonii?

Ile w drodze do świętości zależy od nas, a ile od Boga? Jezus mówi, że nic bez Niego nie możemy uczynić i grozi nam pelagianizm. Z drugiej strony mamy świętych, którzy sami nakładali sobie surowe pokuty na swoje grzechy oraz głosili, że łaska bazuje na naturze.

Co tak naprawdę wiemy o Aniołach Stróżach? Niestety, mamy wiele modernistycznych naleciałości.

Zdaje się, że w XIX wieku zaczęły funkcjonować kobiece zakony bezhabitowe. Jak się do tego odnieść i w jakim celu właściwie powołano je do istnienia?

Czy można potępić się przypadkiem? Na przykład, ktoś przed śmiercią aktem woli wzywa Boga lub nawet się wyspowiadał, ale po drugiej stronie okaże się, że miał zły obraz wiary, był letnim katolikiem lub był pod wpływem modernistycznych księży lub innych herezji.

Czy państwo powinno być wyznaniowe?

Proszę o wyjaśnienie różnicy między intencją Mszy św., a własną, wiernego słuchającego Mszy św.

W 1439 r. została opublikowana bulla Laetentur Caeli na Soborze Florenckim. Głosi ona jasno, że ludzie, którzy umierają z grzechem śmiertelnym lub z samym TYLKO grzechem pierworodnym, idą bezpośrednio do piekła. Cała bulla pisana jest w języku dogmatycznym, zatwierdzona jest przez papieża, który ją ogłasza "ad perpetuam rei memoriam" i w imię Trójcy Św. definiowane są dogmaty, w tym także ten o potępieniu nieochrzczonych.

Dlaczego więc ksiądz dopuszcza możliwość, że np. muzułmanin nieświadomy istnienia chrześcijaństwa może się zbawić, gdy sobór mówi co innego?

Dlaczego podczas Mszy Świętej wstajemy na "Ojcze Nasz", skoro na ołtarzu jest konsekrowana hostia?

Czy mógłby ksiądz powiedzieć coś na temat tego, w jakim stanie znajdują się dusze zbawione, przebywające w czyśćcu czy potępione? Czy zdobywają one pełen potencjał intelektualny dla ludzkiej natury? Przecież niektórzy umierają nie dożywając dojrzałości, a nawet niektóre dzieci giną jeszcze przed narodzeniem. W sensie biologicznym nie ma tutaj mowy o żadnym używaniu rozumu, dziecko w fazie zarodkowej czy płodowej przecież nie może tego czynić.

Mógłby ksiądz powiedzieć kilka słów na temat panenteizmu (nie mylić z panteizmem!), czyli poglądu, że Bóg przenika Wszechświat, ale nie jest przez niego ograniczony i z nim tożsamy? Jak to wygląda w świetle nauki tradycyjnej Kościoła i filozofii Tomasza, jest w tym sens, czy to kolejna modernistyczna herezja (zyskuje popularność, zwłaszcza w kontekście ekumenizmu)?

Czy Pan Jezus po swojej śmierci krzyżowej zstąpił od razu do piekieł, czy "wpadł na chwilkę do nieba", aby przyprowadzić do raju dobrego łotra?

Uzupełnienie pytania z poprzedniego odcinka dotyczącego problematyki niewolnictwa. Pierwotne brzmienie X. Przykazania mówi: „Nie będziesz pożądał żony bliźniego twego, ani roli, ani sługi, ani służebnicy, ani wołu, ani osła, ani żadnych rzeczy, które jego są". Czy należy rozumieć, iż Kościół od czasów ustanowienia X przykazań zmienił podejście do niewolnictwa, tak samo jak zmienił podejście do wielu innych aspektów społecznych?

Skoro niebo jest miejscem, do którego z duszą i ciałem wstąpił Pan Jezus i także z duszą i ciałem została zabrana Matka Boża, to jak można odnieść ten fakt do obecności w niebie większości świętych, których obecność tam ogranicza się jedynie do obecności jedynie ich duszy? Czy Kościół wypowiada się w tej kwestii, jak może wyglądać tego typu współistnienie w niebie osób, mających ciało jak i osób mających jedynie duszę?

Czy może być tak, że skoro niebo jest poza czasem, to w jakiś sposób dusze świętych otrzymały już ciała chwalebne, ale my na ziemi nie mamy o tym jeszcze wiedzy, czy może Kościół wyklucza taką możliwość?

Jakie jest tradycyjne podejście Kościoła do niewolnictwa? Na przestrzeni dziejów niewolnictwo było wpisane w funkcjonowanie ludzi na co dzień (niewolnictwo jest nawet obecne w X przykazaniach). Czy w obecnych czasach posiadanie niewolnika jest grzechem?

(W obecnych warunkach można tak nazwać osobę, która dobrowolnie, bez przymusu poświęca swoją wolność na rzecz służenia danej osobie/rodzinie w domu, nieodpłatnie, do końca swych dni.)

Czy dusze będące w Niebie mogą odczuwać w pewien sposób smutek lub żal, gdy jej najbliższa osoba z życia ziemskiego (mąż/żona/ojciec/matka/córka, itp.) jest potępiona?

Każdy człowiek dostaje ilość łaski wystarczającą do zbawienia? Jednak są ludzie, którzy umierają bez chrztu przed osiągnięciem zdolności używania rozumu (zwłaszcza że są dzieci umierające przed narodzeniem, więc nikt nawet by ich nie mógł ochrzcić) i jest to od nich niezależne. Ci ludzie trafiają do limbusa i nie mogą ze względu na brak chrztu osiągnąć zbawienia. Jak to pogodzić?

Dlaczego Bóg nigdy nie koryguje, poprzez interwencję, postanowień doktrynalnych (w ogóle żadnych postanowień) Kościoła? Oczywiście nie koryguje też postanowień podrugosoborowych.

Czy zły duch może oddziaływać na materię? W sensie, czy np. może przesuwać przedmioty albo kogoś uderzyć itd.? Są różne opinie: ruchy charyzmatyczne twierdzą, że może, z kolei zaś filozofia klasyczna (św. Tomasza) stoi na stanowisku, że nie miesza się porządku świata duchowego i materialnego.

Czy w czyśćcu istnieje czas? Mistycy i święci twierdzą, że niektóre dusze są tam wiele lat, a po naszej śmierci ponoć czas już nie istnieje.

Jezus bardzo krytykował gadatliwość na modlitwie. Jak to się ma do ojca Pio czy św. Faustyny, którzy odmawiali różaniec praktycznie cały czas? Czy gdyby zwykły świecki tyle się modlił, zakładając, że spełnia swoje obowiązki stanu, to byłoby to złe?

Jak w koncepcji bezczasowego Boga możemy mówić o ludzkiej naturze Syna? Że Syn nie posiadał tej natury kiedyś (?), a potem (?) już tak? Czy Bóg jest zmienny w czasie? Jak to rozumieć?

Kiedy modlimy się za jedną osobę, to łaski idą na tę osobę, za którą się modlimy, a czy jeśli modlimy się za więcej osób, to te łaski "rozkładają" się na te osoby, czy na każdą osobę idzie tyle samo łask, co gdybyśmy się modlili tylko za nią?

Czy żal doskonały to tylko świadomy akt woli czy niezasłużona łaska Boża?

Jak to się stało, że zaniedbanie Maryi i Józefa - nieupewnienie się, że Jezus wraca z Jerozolimy z nimi w tym tłumie ludzi - nie było (przynajmniej) grzechem lekkim?

Czy zechciałby ksiądz omówić akty (czyny) wg prawa kanonicznego, za które ich sprawcom grozi ekskomunika z Kościoła Powszechnego?

Jakie łaski daje nam adoracja Najświętszego Sakramentu? Czy to jest różnica, czy hostia jest zamknięta w tabernakulum, czy jest w monstrancji wystawiona np. na ołtarzu? I czy koniecznie trzeba trwać przy tym w ciszy, czy też można pomóc sobie odmawianiem różańca?

Słuchając katechizmu Św. Piusa X i kazań księży FSSPX dowiedziałem się, że potomstwo to dla małżonków łaska i dar Boga, który wcale nie musi ich tym obdarzyć... Jak to się ma do celu małżeństwa? Czy Bóg może powołać kogoś do bezdzietności? Jakie mogą być ku temu przeszkody i jaki wtedy jest cel takiego małżeństwa? I nie chodzi tu o małżeństwa zawierane w bardzo późnym wieku.

Czy zechciałby ksiądz wyjaśnić, czy i w jaki sposób łaska Boża jest raz substancjalną formą, a innym razem jest tylko przypadłościowa, kiedy i dlaczego? Bo przecież Pan Bóg mówi, że „Jego Słowo nie powraca do Niego bezowocne nie wykonawszy tego, co zamierzył" (Iz 55,11), więc jeśli Słowo Boże utożsamia się z łaską, to zmienia się ono z przypadłości na powrót w substancję? Jak to należy rozumieć?...

Jak to możliwe, że w Bogu łaska (i wiedza także...) jest formą substancjalną, ale kiedy zostaje zesłana na człowieka, staje się tylko jego bytu przypadłością? Substancji łaski człowiek nie może doświadczyć ani zapoznać, ale gdy łaska Boża staje się bytem przypadłościowym, czy wówczas można ją zapoznać, np. zobaczyć, odczuć jej obecność itp.?

Mam pytanie do grzechów pokoleniowych. W książce pt. "Grzechy rodziców w wychowywaniu dzieci" (Biblioteka Rodziny Katolickiej), która jest dostępna w wydawnictwie Te Deum, autor ks. Charles Hugo Doyle pisze o grzechach pokoleniowych (a dokładnie o tym, że skutek grzechu przechodzi na następne pokolenia), przytaczając fragmenty Starego Testamentu. Można prosić o wyjaśnienie?

Często ksiądz wspomina o tym, że Magisterium jest jak bukiet kwiatów - niektóre już całkiem rozkwitły, inne są jeszcze pączkami. Które elementy Magisterium jeszcze rozkwitną? Czego jeszcze nie wiemy? Które kwestie ksiądz uważa za najbardziej niewyjaśnione? Czego jeszcze nie rozumiemy?

Na spotkaniu domowego kościoła rozmawialiśmy o Królestwie Bożym i w materiałach formacyjnych padło stwierdzenie, że "jest to królestwo, w którym królem jest Chrystus Sługa". Czy to ma sens?

Jakie jest pochodzenie i znaczenie oktawy? Pytam ogólnie o oktawy, a nie jakąś konkretną. Dlaczego akurat 8 dni? Czy oprócz oktawy i 9-dniowych nowenn, praktykuje się jakieś inne podobne okresy?

Czy Matka Boża przyjęła chrzest? Czy miał jakąkolwiek wartość dla Niej jako Niepokalanej, pełnej łaski i zjednoczonej z Duchem Świętym?

Czy gdyby papież, będąc już wybranym i pełniącym urząd, dokonał konwersji na inne wyznanie [czyli już jest ważnie wybranym papieżem - x.] na przykład na islam wypowiadając formułę inicjacji (...) [w jaki sposób to wszystko jedno, jeśli byłby to ważny akt apostazji - x.] to nadal pozostawałby papieżem, czy takim aktem postawiłby się poza Kościołem wierzącym w Boga Trójjedynego? Czy byłby ktoś, kto mógłby dokonać oceny wiary papieża?

Na czym polega papieska "władza kluczy", dana urzędowi św. Piotra Apostoła - papieża, przez Chrystusa Pana: Mat.16,19: "Et tibi dabo claves regni cœlorum: quodcumque ligaveris super terram, erit ligatum et in cœlis, et quodcumque solveris super terram, erit solutum et in cœlis". "I tobie dam klucze do królestwa niebieskiego, cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane w niebiesiech, a cokolwiek rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane w niebiesiech".

1. Czasownik "dabo" [dam] jest użyty w czasie przyszłym: czy to oznacza, że w chwili wypowiadania tych słów Jezus tylko zapowiedział przekazanie władzy kluczy Piotrowi Apostołowi, czy może jednak takie powołanie na urząd i przekazanie władzy faktycznie odbyło się w tej konwersacji?
2. Jeśli zaś była to tylko zapowiedź, kiedy nastąpiło faktyczne przekazanie władzy kluczy?
3. Jakiego zakresu rzeczowego i osobowego dotyczy władza kluczy? Czy papież może tą władzą ustanawiać nowe dogmaty wiary, albo orzec, że wszyscy bogowie, m. in. Allach, są różnymi nazwami i wyobrażeniami tego samego Boga w Trójcy Jedynego?
4. Gdy nowy papież jest wybrany przez konklawe, kiedy następuje przekazanie mu władzy apostolskiej:
   • a) gdy wyrazi zgodę na pełnienie urzędu,
   • b) gdy ubiera się w strój papieski,
   • c) gdy udziela pierwszego błogosławieństwa Urbi et orbi,
   • d) gdy zostaje koronowany (a jeśli współcześnie papieże nie są koronowani, to kiedy?)

Obecni papieże (od Pawła VI, Jan XXIII był ostatnim, który nosił publicznie tiarę, czyli koronę papieską) insygniów królewskiej władzy papieskiej, berła i tiary, nie noszą, w takim razie kiedy przyjmują oni władzę apostolską urzędu, jaki piastują?

Czy mógłby ksiądz przybliżyć tematykę grzechów przeciw Duchowi Świętemu? Za mało o nich jest w katechizmie. Kiedyś słyszałem od jednego z posoborowych księży, że niezwykle trudno jest taki grzech popełnić, a generalnie polega on na tym, że my sami czynimy go nieodpuszczalnym - czy to jest prawda? Jak odróżnić np. 1 grzech przeciw Duchowi Świętemu od zuchwałego popełniania kiedyś w przeszłości grzechów ciężkich w nadziei, że "jakoś to będzie, bylebym dociągnął do spowiedzi" - co chyba niestety jest dosyć powszechne, czy nie?

Jaka jest różnica między składaniem ofiary zamawiając Mszę Świętą, a złożeniem ofiary jako wierny w ławce, który dołącza swoje ofiary i intencje w czasie ofiarowania? Czy ma to duże znaczenie?

Czy mógłby ksiądz skategoryzować sakramentalia z przykładami ich przeznaczenia i pożytkiem dla duszy i ciała (ogólnie taki mini-wykład o sakramentaliach)?

Czy mamy różne talenty, zdolności dlatego, że Pan Bóg dał nam to w łasce przy tworzeniu się w łonie matki, czy daje nam to jako łaskę w danym momencie, który uznaje za słuszny? Dajmy na to, że mam zdolności łatwego uczenia się bez wysiłku i logicznego myślenia. Czy to Pan Bóg w danym momencie oświeca mój rozum, czy ta inteligencja wynika z łaski danej już przy tworzeniu się i mimo, że "własnymi siłami" to jednak danej przez Pana Boga jako źródła tych zdolności?

Co z nadawaniem chłopcom imienia Jezus? W krajach latynoskich jest ono dość popularne, w innych miejscach nie występuje wcale. Jest to jakoś motywowane teologicznie, czy po prostu zwyczajowo?

Czy cierpienie dzieci przed tym jak zaczynają używać rozumu, wariatów, etc. ma jakąś wartość jeżeli nie jest stricte przyjęte i znoszone świadomie? Czy, na przykład, gdy ktoś był krzywdzony będąc w patologicznej rodzinie, jego cierpienie, powiedzmy do 6-7 roku życia nie ma żadnej wartości (nadprzyrodzonej)?

Spotkałem się kiedyś na novusie z sytuacją, że w czasie dożynek, na stole ołtarzowym, przed celebransem, przez całą Mszę leżał wielki bochen chleba, "dar rolników". Jak to jest, czy ksiądz wypowiadając słowa konsekracji równocześnie konsekruje wszystkie chleby znajdujące się na ołtarzu, a tym samym cały ten bochen również podlegał przeistoczeniu (a tym samym późniejszej wielkiej profanacji)? Zdarza się przecież całkiem często, że konsekrowane są również komunikanty dla wiernych nie trzymane przez kapłana. Czy do przeistoczenia konieczne jest wzbudzenie przez kapłana intencji dotyczącej tego, co ma zostać konsekrowane, a co nie? A jeśli tak jest, to czy jest możliwe, że w Komunii otrzymamy nie Ciało Jezusa Chrystusa, ale zwykły chleb, bo kapłan intencji z jakiegoś powodu, nawet specjalnie niezawinionego, nie wzbudził? Pytam oczywiście nie tylko o novusa, ale również o Mszę trydencką.

Teolodzy mają obowiązek zwrócenia uwagi na błąd swoim przełożonym, ale czy w takim razie powinni o tym błędzie mówić innym wiernym, czy nawet w mediach? Czy taki sam obowiązek mają osoby, które teologami nie są? Jak takie liberalne podejście do posłuszeństwa odróżnić od swawoli teologicznej i zapobiec chaotycznemu interpretowaniu prawa przez każdego na swój sposób?

Dlaczego Bóg ukarał Dawida za spis ludności? Przecież królowie często potrzebowali robić spis ludności na przykład ze względów podatkowych albo militarnych.

"Kapłan pochylony nad ołtarzem, modli się o łaski dla uczestników Ofiary. Owym aniołem, który ma Ofiarę przedstawić, jest sam Chrystus. Według innych jest nim Duch Święty bądź jakiś anioł ofiarnik." To jest cytat z modlitewnika "Te Deum". Pierwszy raz napotykam tak nieprecyzyjne sformułowania. Wygląda jak wynik ulicznej ankiety. Jezus Chrystus, Duch Święty czy anioł ofiarnik? Autorzy nie wiedzą czy nie było jednomyślności? Proszę księdza o komentarz. Dodam, że w "Mszy Wszechczasów" abp Marcela Lefebvre czytamy "Tym aniołem i posłańcem jest sam nasz Pan Jezus Chrystus".

Jak odnieść się do zarzutu wielu osób, które twierdzą, że skoro w Kościele jest tyle różnego rodzaju "nadużyć", skoro duchowni są tacy a tacy, nawet sama głowa Kościoła "nie domaga", to chrześcijaństwo nie może być prawdziwe?

Stwierdził ksiądz jakiś czas temu, że nawet heretyk może spłodzić wartościowe dzieło sztuki. Ale jak się to ma do słów Chrystusa, że po owocach poznacie i że złe drzewo nie może wydać dobrych owoców? Z tego wynikałoby, używając rozumu, że skoro owoce są dobre, to drzewo też musi być dobre, czyli, że herezja, bycie w stanie herezji, w stanie braku łaski, etc. też musiałyby być dobre. A skoro tak, to po co to całe chrześcijaństwo, wyrzeczenia i tak dalej?

Jak odróżnić objawienia demoniczne od kłamstwa lub przywidzeń?

Czy ksiądz Bańka ma serce? :-) Piszę do księdza z zapytaniem o serce. W dzisiejszym świecie mnóstwo osób używa stwierdzenia, iż trzeba i należy słuchać serca i chciałbym poznać księdza stanowisko na ten temat. Czym jest to serce? Czy faktycznie należy słuchać serca i co to znaczy słuchać serca? Czym jest serce i za co jest odpowiedzialne? I nie chodzi mi o fizjologię. Dlaczego tyle wzmianek o sercu w Biblii? Myślałem, że główną rolą serca jest nasza ludzka niedoskonała miłość wypływająca z niego do bliźniego, ale miłość to decyzja wynikająca z woli i rozumu. Więc po co nam serca? To, że mamy je w całości ofiarować Bogu jest oczywiste i totalnie się z tym zgadzam, ale co ofiarujemy? Mięsień czy to co się za nim kryje w duchowym wymiarze? Jeżeli to co się kryje za nim, to co?

Co to jest tomizm egzystencjalny? Mógłby ksiądz wyjaśnić, czym różni się od zwykłego tomizmu?

Czy zbawieni w niebie doświadczają spełnienia pragnień wiedzy o świecie stworzonym? Czy przykładowo zbawiony naukowiec poza wizją uszczęśliwiającą kontempluje funkcjonowanie świata?

Czy mógłby ksiądz wytłumaczyć co oznacza, że gwałtownicy osiągną niebo?

To od księdza właściwie po raz pierwszy usłyszałem, że nie wszyscy ludzie są dziećmi Bożymi, a tylko ochrzczeni. Od tego czasu jestem troszkę wyczulony na ten błąd, dlatego z dużym zdziwieniem przeczytałem w "Katechizmie Apologetycznym" księdza Gadowskiego, na stronie 325, w pytaniu nr 245, że "Powinniśmy miłować wszystkich ludzi, ponieważ Pan Bóg jest Ojcem wszystkich ludzi, a ludzie są rodziną w Bogu". Jak rozumieć to zdanie?

LUDZIE! LUDZIE! Jak pogodzić wolną wolę każdego człowieka z modlitwą za kogoś? Jak pod wpływem mojej modlitwy może zmienić się postępowanie/los innego człowieka, zakładając, że on nawet o tym nie wie? Jeszcze modlitwa za kogoś, jeżeli dana osoba wie, że ktoś się za nią modli, jest dla mnie do przyjęcia, bo ta osoba ma tego świadomość i może to skłonić człowieka do jakichkolwiek przemyśleń, otworzyć się na łaski i zmienić swoje postępowanie/życie. Natomiast jak ma działać modlitwa w czyjejś intencji bez wiedzy osoby, w której intencji się ktoś modli? Czy Bóg pod wpływem tej modlitwy „zwiększa" ilość łaski, „bardziej" oddziałuje na serce grzesznika? Jak to wtedy pogodzić z wolną wolą - bo tu coś przychodzi z zewnątrz? I jeszcze kwestia, że bez tej modlitwy Bóg sam w sobie nie zdecydowałby się na ten krok „zwiększenia" ilości łaski? To wtedy jak to pogodzić z miłosierdziem Boga?

Jak definiowano i jak definiuje się łaskę uświęcającą? Chodzi mi o to, czy łaska jest poznawalna po swoich skutkach tylko, czy postrzegana jako byt niematerialny po przypadłościach? Co jest substancją łaski, a co jej przypadłościami? Czy człowiek może ją spostrzec zmysłami, czy w jakiś inny sposób doświadczyć jej obecności? Szczególnie, czy łaskę można spostrzec duszą, zmysłami, lub w jakikolwiek sposób, który pozwalał artystom pokazywać na obrazach obecność łaski Bożej wychodzącej od świętych osób, jak i rzeczy (Najświętszego Sakramentu)?

O co chodzi z odpustami np. 300 dni? Co oznacza owo 300 dni i jakie są warunki takiego odpustu?

Słyszałam od księdza wiele razy, że ofiarowanie Bóstwa Pana Jezusa jest dość wątpliwym stwierdzeniem. Więc dlaczego w modlitewniku Te Deum możemy je znaleźć? Str. 146, Modlitwa Anioła Fatimskiego. "Ofiaruję Ci Przenajdroższe Ciało, Krew, Duszę i Bóstwo Pana naszego Jezusa Chrystusa".

Jakie są prawa żony w katolickim małżeństwie? Wydaje mi się, że obowiązki są powszechnie znane - nie mylić z przestrzegane. :-)

Czy świeccy powinni studiować teologię na uniwersytetach?

Jednym z grzechów przeciwko Duchowi Świętemu jest sprzeciwianie się uznanej prawdzie chrześcijańskiej. Co zalicza się do uznanej prawdy chrześcijańskiej? Jak ten grzech ma się do modernizmu?

Zawsze mnie zastanawia 7 artykuł wyznania wiary: "przyjdzie sądzić żywych i umarłych". Czy osoby żyjące w momencie paruzji nie będą miały sądu szczegółowego?

Zło jest błędem rozumu czy skazą woli? Co jest ostatnią stacją decyzyjną: rozum czy wola?

Rozumiem, że wg Akwinaty to rozum w sądzie praktycznym ("iudicium practicum") podejmuje i to on nakazuje woli ("imperium"), jak ma postąpić.

Ale zawsze miałam z tym problem, bo patrząc na swoje nędzne życie, wybory, zło, którego dokonałam, dochodzę do wniosku, że rozum nie odgrywał tam żadnej roli, że ostatecznie robiłam (i robię wciąż) coś tylko dlatego, że tego chciałam, że nie było żadnej korelacji między rozumem a wolą. Więc stawia mnie to bliżej np. Augustyna czy Anzelma niż Tomasza, dla których ostateczną (jedyną?) instancją przy podejmowaniu decyzji była wola.

Gdyby mógł ksiądz to rozjaśnić, wziąć w obronę ten intelektualizm etyczny.

I z tego punktu widzenia, dlaczego właściwie upadł Lucyfer, bo przecież, jako anioł, żadnej skazy na woli ani na rozumie nie miał?

Czy zwierzęta zabijały się przed grzechem pierworodnym człowieka? Co to znaczy, że przez grzech śmierć wdarła się w świat?

Skoro osoba to pojedyncza substancja natury rozumnej, to dlaczego nie mówimy, że w Bogu są 3 substancje, ale jedna?

Pytanie powiązane: czy jeżeli w Hostii Świętej jest substancjalnie obecny cały Pan Jezus z Duszą i Bóstwem, to czy możemy powiedzieć, że cała Trójca Święta jest substancjalnie obecna w Hostii?

Co dokładnie ofiarował Ojcu Chrystus na krzyżu? Ciało i Krew czy również swoją Duszę? Na czym polegała Ofiara w przypadku Chrystusa? Czy smutek w Duszy Chrystusa też był częścią Ofiary?

Jezus mówi o uczestnictwie w Najświętszej Eucharystii: „Jeśli kto spożywa ten chleb, będzie żył na wieki. (...)" J.6,51. "Jeśli nie będziecie jedli Ciała Syna Człowieczego i pili Jego Krwi, nie będziecie mieli Życia w sobie. Kto spożywa Moje Ciało i pije Moją Krew ma życie wieczne, a Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym." J.6,53-54. Jednak „spożywanie", a „spożywanie duchowe" to dwa różne pojęcia. Jezus mówi o pierwszym, nie o drugim, jako warunku życia wiecznego. Mimo to Kościół praktykuje „komunię duchową", „komunię pragnienia", jako ekwiwalent Komunii Świętej. Dlaczego i na podstawie jakiego teologicznego uzasadnienia?

Czy ksiądz mógłby szczegółowo omówić różnice między prawem Boskim a naturalnym?

Ośmielam się prosić o łapki w górę, ponieważ jest to dla mnie bardzo ważne pytanie, łączy ono dziecięcy wiek zaczytywania się w baśniach, z życiem dorosłym i dojrzewaniem do wiary. Z góry dziękuję :)

Czy przesłanie z siódmego tomu Opowieści z Narnii "Ostatnia bitwa" jest zgodne z teologią katolicką (C.S. Lewis był anglikaninem)? Chodzi o wątek Emeta, który przez całe życie był szczerym i gorącym wyznawcą Tasza (coś jak fałszywe bóstwo, czy szatan), który walczył z Aslanem. Wydaje mi się, że jest to wątek dotyczący możliwości zbawienia poza Kościołem Katolickim. Zawsze bardzo lubiłem tę scenę, jest bliska mojemu sercu. Zastanawiam się tylko czy jest ona w 100% katolicka.

Otóż w powieści dochodzi do spotkania pomiędzy Emetem a Aslanem. Emet opowiada: "spotkałem wielkiego Lwa (...) Upadłem na twarz u jego stóp i pomyślałem: Oto nadeszła godzina mojej śmierci, bo przecież ów godzien najwyższej czci Lew pozna, że przez wszystkie dni mojego życia nie służyłem jemu, lecz Taszom. (...) Lecz oto Wspaniały pochylił głowę, dotknął mego czoła swym językiem i powiedział: „Bądź pozdrowiony, synu". A ja odpowiedziałem: „Niestety, panie, biada mi, bo nie jestem twoim synem, lecz sługą Tasza". Ale on odrzekł: „Moje dziecię, wszystko, co uczyniłeś dla Tasza, ja przyjmuję jako służbę mnie". (...) „Panie, a więc to prawda, że ty i Tasz to jedno?" Lew wydał z siebie gniewny pomruk, od którego ziemia zadrżała, i powiedział: „To fałsz, a wszystko, co czyniłeś dla Tasza, przyjmuję tak, jakbyś to czynił dla mnie - nie dlatego, że on i ja jesteśmy jedną osobą, lecz dlatego, że jesteśmy swoimi przeciwieństwami. Ja i on tak bardzo się różnimy, iż żaden niegodziwy czyn nie może być dokonany w moje imię, a żaden czyn, który jest godziwy, nie może być dokonany w jego imię. Dlatego, jeśli ktokolwiek przysięga na Tasza i dotrzymuje przysięgi, ponieważ ją złożył, naprawdę przysięga mnie, choć o tym nie wie, i to ja udzielam mu nagrody. (...)

Czy świeccy mogą ewangelizować? Proszę również o podanie definicji "ewangelizacji". Tego, jak ksiądz rozumie to pojęcie.

W książce Cozela o Mszy Świętej są następujące słowa: To łamanie Hostii Przenajświętszej ma potrójne znaczenie:

b) przypomina nam, że ta ofiara Mszy św. jest zarazem i ucztą, (...)

W encyklice "Mediator Dei" Piusa XII czytamy: ...a jeszcze więcej błądzą ci, którzy (...) twierdzą zwodniczo, że idzie tu nie o samą Ofiarę TYLKO, ale o Ofiarę i ucztę braterskiej wspólnoty... Czy o. Cozel się myli?

Czy Bóg zabiera do siebie duszę w momencie, w którym jest najlepszy moment do jej zbawienia?

W Katechizmie św. Piusa X na s. 160 na pytanie: „Co zrobić, aby ważność spowiedzi osób wyznających tylko grzechy powszednie była pewniejsza?" jest udzielona odpowiedź: „Roztropne byłoby wyznawanie z prawdziwym żalem również jednego z dawnych grzechów ciężkich, nawet gdyby był on już wyznany". Proszę o wyjaśnienie, jaki sens ma wyznawanie grzechu, który już został bezpośrednio odpuszczony? Jak wyznanie odpuszczonego już grzechu może mieć znaczenie dla ważności spowiedzi?

1. Kiedy ciało dziecka poczętego (może być tylko zygota, 1 komórka) łączy się z duszą: w momencie zapłodnienia, czy później i skąd to wiemy?

2. Czy dusza nienarodzonego dziecka jest TAKA SAMA co dorosłego, czy inna; czy dusza jest niezmienna czy zmienia się w ciągu życia cielesnego człowieka wraz z jego ciałem?

3. Czy dusza jest tworem należącym do natury ludzkiej, czy nadnaturalnym i kto ją stwarza: czy Bóg, czy powstaje samoistnie wraz z ciałem materialnym?

Ostatnio na kazaniu pewien ksiądz z Bractwa mówił o tym, że dziecko należy ochrzcić jak najszybciej i godne potępienia jest zwlekanie z tym przez rodziców. Dlaczego nie praktykuje się chrztu prenatalnego? Co byłoby konieczne, żeby takiego udzielić? Każdy poczęty człowiek mierzy się z istotnym zagrożeniem życia, zwłaszcza przez pierwsze trzy miesiące ciąży, w zależności od źródła, szacuje się, że nawet połowa poczęć kończy się poronieniem. Jednocześnie zdawać by się mogło, że przed bezpiecznym udzieleniem chrztu dziecku nienarodzonemu (polaniem jego głowy wodą) powstrzymuje nas jedynie obecny rozwój technologii i medycyny, choć już teraz technicznie rzecz biorąc byłoby to możliwe (amniopunkcja), ale mogłoby stanowić zagrożenie dla życia i zdrowia dziecka. Co mówi tradycyjne nauczanie o wpływie niespełnionej woli rodziców do ochrzczenia dziecka na to, gdzie trafi ich dziecko, jeśli umrze przed porodem?

Jak należy rozumieć stwierdzenie, że za grzech przeciw pierwszemu przykazaniu Pan Bóg będzie karał do trzeciego, czwartego pokolenia?

Po czym poznać, że ktoś potrzebuje egzorcysty?

W jednym z PiO wspomniał ksiądz, że Orygenes jest uważany za heretyka. W innym miejscu czytałem, że Orygenes jest Ojcem Kościoła. Czy zatem Ojciec Kościoła może być również heretykiem?

Wspomniał ksiądz, że zgodnie z tradycyjną nauką Kościoła, małżeństwo ma przede wszystkim służyć "zrodzeniu i wychowaniu potomstwa". A co w przypadku małżeństw wdowców, na przykład po 50-60 roku życia? Jaki wówczas jest główny cel małżeństwa w świetle nauki Kościoła?

KTO składa ofiarę na mszy św.?

Zastanawia mnie z jakich racji Bóg nie zainterweniował, kiedy powstawały takie wielkie religie jak np. islam? Obiektywnie można chyba stwierdzić, że wielu wyznawców tej, jak i innych fałszywych religii, idzie na potępienie. Wolna wola człowieka jest odpowiedzią tylko częściową - przecież zdarzało się już Bogu interweniować w sprawy tego świata krzyżując plany (wolną wolę) złych ludzi. Historia jest pełna interwencji Bożych. Dlaczego więc Bóg nie zainterweniował, kiedy zbliżała się katastrofa w postaci islamu, lub chociażby Nowej Mszy. Czy jedyne wyjaśnienie to nieodgadniona Wola Boża (dla katolika oczywiście jest to wytłumaczenie wystarczające, zamykające dyskusję)?

Jak rozumieć zdanie, że "Nikt też nie może powiedzieć bez pomocy Ducha Świętego: «Panem jest Jezus»"?

Czy Kościół mógłby kiedyś dodać kolejne księgi do kanonu Biblii? Ostatnio słyszałem, że sobór trydencki, który co prawda potwierdził nieomylnie natchnienie wszystkich obecnie uznawanych ksiąg biblijnych, ale nie wykluczył nigdzie możliwości, żeby uznać w przyszłości kolejne księgi za święte, których nie ma obecnie w kanonie np. Didache czy List św. Klemensa do Koryntian.

Czy mógłby ksiądz zrobić vloga o Najświętszym Sakramencie? Szczególnie nie rozumiem różnicy między obecnością realną Pana Jezusa a materialną w pojęciu transsubstancjacji. Zwłaszcza w kontekście orzeczeń Soboru trydenckiego. Może trochę drążę, ale temat jest taki, że głowa i serce się palą.

Co Tradycja mówi o transplantacjach? Jakie jest ich ewentualne moralne uzasadnienie bądź potępienie?

Gdzie w tradycyjnym nauczaniu Kościoła poszukiwać odpowiedzi na pytania jak człowiek winien traktować zwierzęta? Czy znęcanie się nad zwierzętami może być grzechem? Czy są sytuacje, kiedy zabicie zwierzęcia dzikiego albo zwierzęcia będącego naszą własnością jest grzechem? Czy ranienie zwierząt podczas tresury do występów cyrkowych jest moralne? Czy krzywdzenie zwierząt dla własnej przyjemności może być dobre?

Czy to prawda, że sakrament Eucharystii gładzi tylko grzechy powszednie, które są wynikiem naszych słabości lub temperamentu, a nie te, do których mamy przywiązanie. To rozróżnienie ma sens, ale nie pamiętam tego typu uwag przy naukach, które mówią, że pewne uczynki, czy sakramenty gładzą grzechy powszednie.

Czy mógłby ksiądz przedstawić heterodoksyjne poglądy ks. de Chardin? Czytałem o nich w najnowszym "Zawsze Wierni", ale nie mogłem zrozumieć ciągu jego wnioskowania.

Rozpacz z "Katechizmu wg Summy Teologicznej". Mógłby ksiądz wyjaśnić, o co z nią chodzi i co można robić, by wyjść z takiego stanu?

Proszę o wyjaśnienie, w jaki sposób grzech obraża Pana Boga? Często na NOM słyszałem, że nie da się obrazić Pana Boga ponieważ jest pełnią szczęścia i że Pan Bóg się nie obraża.

Czy wszystkie cytaty i nauki świętych są nieomylne?

Czy czas po Objawieniu Pańskim i po Zesłaniu Ducha Świętego to oddzielne okresy czy jeden okres roku liturgicznego?

Dlaczego Pan Bóg użył materii do stworzenia pierwszych ludzi?

Czy ksiądz miał okazję przejrzeć nowe wydanie dzieł św. Tomasza pt. "Dzieła Wszystkie"? Chodzi o wydanie wydawnictwa "W Drodze" Dominikanów.

Skoro Jezus zmartwychwstał w ciele, to znaczy, że jeżeli króluje w Niebie, to Niebo jest jakimś konkretnym miejscem w przestrzeni, skoro mieści ciało materialne. Dobrze rozumiem?

Czy w piekle można być przywitanym jako swój?

Czy jeżeli kiedyś jakiś papież dopuściłby wyświęcanie kobiet na kapłanki, co jest oczywiście sprzeczne z zamysłem Boga, to czy taka Msza odprawiana przez kobietę miałaby w ogóle jakąś moc? Czy dokonałoby się przemienienie?

Na kanale Audioteka Apologetyczna pojawił się materiał "Czy zmarłego można uratować przed piekłem?", w którym autor wysuwa tezę, że nasze modlitwy po śmierci danej osoby za tę osobę, mogą sprawić, że Bóg daje łaskę nawrócenia, bo dla Niego nie ma czasu i znając naszą ziemską przyszłość, wymodlone przez nas łaski potrafi przekazać komuś, zanim fizycznie się zaczęliśmy modlić. Co ksiądz o tym sądzi?

Wytłumaczy ksiądz coś więcej o świętych obcowaniu?

Jaki jest sens modlitw przebłagalnych, ofiarowania postów i wyrzeczeń, np. nabożeństwo pierwszych sobót, różańce za grzechy aborcji, skoro Jezus wszystko już wziął na krzyż, a my sami ze względu na grzeszną naturę nie jesteśmy w stanie wynagrodzić Bogu najmniejszego przewinienia?

Jakie są źródła "Tradycji"? Jak uzupełnić potrzebną wiedzę zawartą w Tradycji, czyli w niepisanym Słowie Bożym? Czy katechizm to będzie najlepsze źródło? Jakie są alternatywy?

Czy sakrament może być sprawowany godnie, ale nieważnie?

Jak powinniśmy traktować proroctwa wypowiadane przez świętych? Co do prywatnych objawień to wiadomo, że mamy być ostrożni, ale co, gdy mowa o świętym i potencjalnie potwierdzonych jego słowach?

Czy nie można przyjąć, że naród żydowski był w jakiś sposób zdeterminowany, aby odrzucić Chrystusa jako Syna Bożego? Czy żydzi mogli jednak przyjąć Jezusa Chrystusa, skoro w ten sposób Boży plan by się nie wypełnił?

Czy mógłby ksiądz opowiedzieć więcej na temat podwójnej konsekracji podczas Mszy Świętej?

Dlaczego większość teologów już przed Soborem wolała łagodny molinizm niż tomizm w kwestii łaski?

Tomizm vs molinizm, spór o łaskę. Może ksiądz by materiał o tym nakręcił?

Jak powinny być interpretowane zjawiska naturalne, które nie wyglądają jak przypadek, a które mogą być jakimś znakiem z nieba? Kto powinien się tym zajmować?

Czy święcenia niższe i subdiakonat to sakrament kapłaństwa?

W konstytucjach papieskich, jak na przykład w potępiającej Lutra czy o mszale Pawła VI, występuje zwrot, że sprzeczne z postanowieniem konstytucji encykliki, pisma są unieważnione. Jaką rangę ma takie stwierdzenie i jak bardzo mogą one zmienić dotychczasowe nauczanie, ważność unieważnionych pism?

Czy za dużo mówimy o Matce Bożej?

Jak ma się Limbus Puerorum do faktu, że Bóg pragnie zbawienia każdego człowieka i każdemu udziela łaski wystarczającej do tego w jego sytuacji?

Czy w Eucharystii jest zawarta dusza i Bóstwo Chrystusa?

Czy poganie idą do Limbus Puerorum jako nieochrzczeni?

Dlaczego Pan Bóg kazał wywyższyć węża na pustyni? Czy to nie było bałwochwalstwo?

Czy ktoś pozwalając sobie na grzeszenie po stwierdzeniu, że i tak pójdzie do spowiedzi, grzeszy również przeciwko Duchowi Św.?

Czy sedewakantyzm to może być hipoteza?

Czy możemy mieć nadzieję, że dusze osób bliskich sobie na ziemi, np. członkowie rodziny, będą przebywały razem w Niebie ciesząc się nie tylko Bożą, ale i swoją obecnością?

Mam w swoim środowisku ludzi wrogo nastawionych do Kościoła i wiary, a jeśli chodzi o uczynki miłosierdzia i służbę na rzecz bliźniego, to potrafią się bardziej poświęcić, są bardziej serdeczni, uprzejmi, niż niektórzy katolicy w tradycji. Kto ma większą szansę na zbawienie? Ponoć Bóg będzie sądzić z miłości...

Czy po zmartwychwstaniu ciał konieczne będą procesy fizjologiczne, takie jak oddychanie i jedzenie?

Dlaczego tak późno ogłoszono dogmat Niepokalanego Poczęcia Maryi?

Co w przypadku, gdy kiedyś kanonizowano kogoś w oparciu o stwierdzone cuda, jednak po latach w związku z rozwojem nauki znaleziono naturalne rozwiązanie sytuacji? Czy taka kanonizacja jest nadal ważna?

Czy mógłby ksiądz wyjaśnić teorię predestynacji w ujęciu św. Tomasza z Akwinu?

Czy w czyśćcu wypalane są "złe skłonności"?

Jaki status metafizyczny mają dusze wymarłych gatunków człowieka, np. Homo erectusa lub neandertalczyka?

Czym jest fenomenologia?

Co sądzi ksiądz o heretykach?

Jaka jest symbolika nerek w Piśmie Świętym? W Księdze Psalmów nerki często są zestawiane z sercem, np. "Ty co przenikasz serca i nerki" (Ps 7,10) czy "wybadaj moje nerki i serce" (Ps 26, 2).

Czy Chrystus cierpi podczas mszy? Gasparri pisze, że ofiara krzyżowa jest tą samą ofiarą krzyżową; Gadowski pisze, że nie cierpi.

Która z mąk Chrystusa była najbardziej bolesna? Z rozważań można wyczytać, że konanie w ogrójcu i krwawy pot, bo był on spowodowany cierpieniem duszy. Czy to powszechna nauka?

Dlaczego dobry łotr trafił do nieba od razu, skoro u Marka złorzeczy Jezusowi?

Na czym polega personalizm chrześcijański?

Proszę powiedzieć kilka słów na temat duszy Pana Jezusa w jego hipostatycznej unii Boga i człowieka.

Jak pogodzić to, że Bóg jest dobry z tym, że istnieje piekło, gdzie są wieczne męczarnie i do uniknięcia piekła trzeba iść wąską ścieżką i dźwigać krzyż?

Czy Orygenes jest uznawany za heretyka?

Jak to jest, że w świecie duchowym nie ma czasu, a jednak miały tam miejsce wydarzenia, które siłą rzeczy nie mogły wszystkie stać się jednocześnie?

Czy współcześni Jezusowi wierzyli w reinkarnację, skoro uważali Jezusa za Eliasza lub któregoś z proroków?

Chyba na tym kanale padło kiedyś zdanie: "rzecz jest poznawana na sposób poznającego", można rozwinąć tę myśl? (7:36)

Odnośnie "rzeczy poznawanej na sposób poznającego": To znaczy, że poznanie Boga jest degenerowane przez ograniczoną wiedzę, błędną wiarę w fałszywe tezy lub przez prawdę relatywną/utylitarną/etc.? (33:40)

Czy osoby, które przez całe życie były świadomie z dala od Kościoła, ale nie odrzucały Pana Boga, jednak nie pojednały się z Nim, mają szansę uniknąć piekła? Czy mógł im wystarczyć akt żalu doskonałego? Albo jeśli po prostu żałowali za swoje czyny?

Patrząc na nauczanie nieco modernistyczne, czy można twierdzić, że Jan Paweł II zmarł w opinii świętości? Był bardzo pobożnym papieżem. Jak do tego podejść? Czy modlić się za jego wstawiennictwem jako Sługi Bożego, czy może o wieczny odpoczynek?

Które fragmenty Biblii traktować metaforycznie? Jakiś przykład takiego fragmentu?

Czy mógłby ksiądz wyjaśnić kwestię obowiązku przyjęcia prawdy? Czy to, co odnosiło się niegdyś do innowierców, można przenieść na osoby, które widzą, że obecnie naucza się nieprawdę? W którym momencie nieprzyjęcie prawdy będzie się wiązało z grzechem?

Kiedy można kogoś nazwać heretykiem?

Jak wygląda piekło?

Czy miłość do Pana Boga to też pragnienie jego dobra?

Czy Bóg kocha diabła? Kiedyś zadał takie pytanie mojej siostrze 6-latek. Co by ksiądz mu odpowiedział?

Ostatnio usłyszałem o pojęciu protodulii, czyli czci oddawanej św. Józefowi. Dotychczas znałem tylko pojęcia dulii, hyperdulii i latrii. Czy protodulia jest katolickim terminem?

Czy męki fizyczne w piekle sprowadzają się tylko do ognia piekielnego?

Jak interpretować po katolicku kwestię owocu poznania dobra i zła?

Czy odpowiedziałby ksiądz na pytanie, jaki jest główny obowiązek katolika - troszczyć się przede wszystkim o zbawienie własnej duszy, a w następnej kolejności dusz innych, czy może w miarę możliwości o zbawienie najpierw dusz innych, a potem swojej, czy jeszcze jakoś inaczej?

Otchłań jest wymieniana obok piekła i nieba w Katechizmie Apologetycznym. Dlaczego współczesna katechizacja porusza tylko temat piekła, czyśćca i nieba? To chyba dość ważna różnica?

Czy ma ksiądz jakąś wizualizację stworzenia świata?

Czy może istnieć apostata, który stał się ateistą, który nie ponosi winy moralnej, gdyż jego błąd był niezawiniony?

Czy Mojżesz jest świętym?

W ostatnim PiO ksiądz mówił, że można ofiarować odpust za osobę żywą. Czy jest to prawdą? Z tego, co wiem, odpust można ofiarować tylko za osobę zmarłą.

Jak filozofia tomistyczna zapatruje się na cuda eucharystyczne? Czy w myśl św. Tomasza mamy wtedy do czynienia z prawdziwą krwią i ciałem Pana Jezusa pod postacią czerwonych cząstek i tkanek?

Czy niebo ma wiele poziomów?

Czy godność człowieka w jakimś stopniu nie wynika z posiadania świadomości, rozumu oraz natury ludzkiej, którą przyjął sam Bóg?

Czy obecnie nie uznalibyśmy, że żądanie ofiarowania syna (syna Abrahama) nie pochodzi od Boga?

Czy byłaby możliwość, żeby ks. Dzierżak nagrał film o stworzeniu świata i ogólnie o wszechświecie, w kontekście odkryć współczesnej fizyki?

Co to znaczy: "bluźnierstwo przeciwko Duchowi Św. nie będzie odpuszczone (..) ani w tym wieku, ani w przyszłym" (Mt 12, 31-32)? Czy ktoś, kto tego się dopuścił, nie będzie zbawiony? Proszę o przykłady takich bluźnierstw.

Czy Kościół Nowego Adwentu i Kościół katolicki to dwa różne kościoły?

Czy Pan Jezus umarł na zawał?

Gdzie, kiedy i komu po raz pierwszy ukazał się zmartwychwstały Jezus? Z Ewangelii i listów Pawła trudno przyjąć jedną wersję.

Co ksiądz sądzi o teorii względności Einsteina i mechanice kwantowej? Nie są to dwie teorie w sprzeczności z tradycyjną filozofią Kościoła katolickiego?

Jak powinniśmy rozumieć słowa, które Jezus wypowiada przed śmiercią na krzyżu: "Boże, mój Boże, czemuś Mnie opuścił?" (Mt 27, 46)

U żydów religię dziedziczy się po matce, a ród po ojcu. Na jakiej zasadzie Chrystus pochodził z rodu dawidowego?

Czy wydawnictwo Te Deum nie myśli może nad przetłumaczeniem i wydaniem większej ilości dzieł ojca Garrigou-Lagrange?

11-letnia córka pyta: czy po zmartwychwstaniu ciał nasze ciała będą młode, czy w stanie jak przy śmierci?

Jak należy rozumieć dwa wykluczające się zdania w Piśmie Świętym:

1. "Boga nikt nigdy nie widział" (J 1, 18)

2. W Księdze Wyjścia, że "Pan rozmawiał z Mojżeszem twarzą w twarz" (Wj 33, 11)

Czy większość ludzi idzie do piekła? (19:22)

Co z Apokalipsą, gdzie tych sprawiedliwych było dużo? (21:57)

Myślę, że zbawionych katolików będzie 11/12 i tylko 1/12 będzie Judaszami. (32:25)

Czy [raczej] większość katolików idzie do piekła? (44:04)

Jak rozumieć słowa "niech będzie wyklęty" w orzeczeniach sesji soborowych? Czy jeśli ktoś w rozmowie między dwojgiem osób sprzeciwia się jakiejś prawdzie, bo, na przykład, nie widzi sensu, to automatycznie wyklucza się z Kościoła, grzeszy ciężko i w przypadku śmierci najpewniej idzie na potępienie?

Czy Kościół zawsze nauczał, że Duch pochodzi od Ojca i Syna?

Jaka jest różnica między słowem "wieczny" a "wiekuisty" w kontekście teologii? Na przykład kiedyś słyszałem, że tylko Bóg jest wieczny a nasz żywot po śmierci jest wiekuisty. Z drugiej strony w Quicumque świętego Atanazego czytamy: "Nieskończony jest Ojciec", "nieskończony Syn", "wiekuisty Ojciec", itd.

W filozofii często używanym terminem są "doskonałości". Np. "W Bogu są wszelkie doskonałości w najwyższym stopniu". Co w tym kontekście oznacza ten termin? Czy tu doskonałości = dobre właściwości?

Czym jest przebaczenie grzechów, skoro nie jest odpuszczeniem należnej kary?

Ksiądz wspominał, że w religiach pogańskich da się dostrzec pewne ślady "pierwotnego" monoteizmu. Mógłby ksiądz rozwinąć tę myśl?

Czym jest przebaczenie grzechu lekkiego, skoro nie zasługuje on na karę wieczną? Czy jest jakiś powód, dla którego Bóg zostawia karę za grzech, oprócz zwrócenia uwagi na zło grzechu?

Co to znaczy "błogosławić Boga"? Czy my ludzie jesteśmy tego godni?

Pytanie od ośmioletniej córki: Skoro niewłaściwe jest, aby dzieci rodziły się poza małżeństwem, czemu Bóg nie sprawi, aby się nie rodziły przed ślubem lub ludziom niewierzącym?

Na górze Tabor Apostołom ukazali się dwaj prorocy. Jak to możliwe, skoro umarli? Czy z Otchłani można wychodzić?

Czy modlitwa za osobę zmarłą, która trafiła do piekła, przynosi tej duszy ulgę w cierpieniach?

Dlaczego przychodzimy na ten świat bez naszej zgody?

Czy Duch Święty zaniechał opieki nad Kościołem, dopuszczając NOM jako wiodącą formę mszy?

Skoro główny cel małżeństwa to potomstwo, to co w sytuacji, kiedy ktoś jest bezpłodny?

Dlaczegoż Kościół uznaje osoby za święte, podając w pewność ich zbawienie? Czy nie jest to wchodzenie w rolę Boga? Czy nie powinno się w przypadku zbawienia nie oceniać, tak jak to jest z karą piekła?

Każde życie pochodzi od Boga, ale czy każde musi być darem? Czy jest możliwość, że ciąża - nowe życie, nowy człowiek jest karą za grzechy (np. dlatego, że dziecko jest nieślubne)?

Co ksiądz myśli o filmie "Pasja" Mela Gibsona? Jak ten film wygląda z punktu widzenia tradycyjnej teologii? Czy są w tym filmie elementy herezji czy jakiegoś przekłamania itd.?

Dlaczego Bóg nie objawia się innowiercom, żeby wskazać na prawdziwą religię? Po co zatem ewangelizacja?

Czy może ksiądz wyjaśnić takie pojęcie jak Magisterium zwyczajne i nadzwyczajne oraz jak mają się do siebie? Co jest ważniejsze? Dokumenty typu encyklika, bulla, kanon soborowy itp.

Czy rozgrzeszenie uwalnia od kary doczesnej za grzech? Na przykład, gdy nie jest możliwe zadośćuczynienie, jakimi zastępczymi drogami zadośćuczynienia można dokonać?

Pytanie od dzieci (6 i 9 lat): Dlaczego Bóg nie stworzył świata na pstryknięcie palcami, tylko stwarzał go 7 dni?

Kto był największym teologiem XX wieku?

Czemu Lucyfer sprzeciwił się Bogu? Wtedy jeszcze nie było złego ducha, więc nie było grzechu, co oznacza, że Chrystus nie musiał stawać się człowiekiem, aby złożyć Siebie w ofierze.

Czy Bóg kocha szatana?

Czy katolik może wierzyć, że po zmartwychwstaniu ciał w niebie mogą być współżycie i przyjemności z nim związane? Mam wrażenie, że nie, a wizję islamską 72 dziewic uważam za obleśną.

Jak wytłumaczyć niewierzącemu Boże miłosierdzie, gdy ten w kontrze podaje przykład osób ciężko upośledzonych?

Jaka jest relacja między niezmiennym Magisterium a teologią, która rozwija się jako dziedzina nauki? Czy teologia ma wpływ na to jak pojmujemy Magisterium? Czy Magisterium stanowi ramy, w których może poruszać się myśl teologiczna?

Czy szatan w raju „wszedł" w istniejącego wcześniej węża, czy tylko objawił się w takiej postaci?

Chciałam zapytać o beatyfikację nienarodzonego dziecka Ulmów. Czy do tego nie trzeba by dziecko było ochrzczone? Księża argumentują, że dziecko przyjęło chrzest krwi, bo zginęło w wyniku ochrony Żydów. Ale czy do tego chrztu nie jest konieczny świadomy wybór? Pomijam, że ono urodziło się już w grobie, więc jako tako nie przelało krwi.

Gdzie znajdowała się dusza Łazarza pomiędzy śmiercią a wskrzeszeniem?

Czy dusza trafiająca po śmierci do raju pamięta swoje życie doczesne? [tak]

Proszę o odniesienie się do poglądów i tez głoszonych przez ks. Krzysztofa Paczosa, np. film "Wyjście z religii", "Noetyka czyli poznanie sercem", "Czy Kościół umiera"?

Czy są jeszcze w teologii katolickiej jakieś wielkie problemy otwarte, które nie doczekały się satysfakcjonującej odpowiedzi?

Czy byty duchowe (np. anioł stróż) są w stanie oddziaływać na materię (np. sprawić, że dany przedmiot się przesunie, albo "podtrzymać za rękę" upadającą osobę)?

Czy na sądzie ostatecznym Pan Bóg będzie brał pod uwagę grzechy odpuszczone na spowiedzi?

Na jakiej zasadzie powstaje pokusa? Czy działa to w ten sposób, że jakiś upadły byt duchowy podsuwa złą myśl człowiekowi? Jeśli tak, to jak to jest w ogóle możliwe?

Jak na chłopski rozum wytłumaczyć komuś paradoks wolnej woli?

Co to jest łaska zbawiająca i posiłkująca? Czy są niezbędne do zbawienia?

Po której stronie stoi ksiądz w sporze o łaskę (dominikanów czy molinistów)?

Skoro nie wszyscy prawosławni nie wierzą w pochodzenie Ducha od Ojca i Syna, tylko odłączyli się z powodu wstawienia tego w credo, dlaczego Kościół nie mógł dla zbawienia ich dusz usunąć filioque z credo?

Dlaczego posłuchano na soborze Rahnera i jego "anthropozentrische Wende", skoro nie miał katolickich poglądów?

Jak Pan Bóg widzi wieczność po sądzie ostatecznym? Czy widzi całą?

Jak pogodzić wolność woli Bożej oraz wiedzę o rzeczach niekoniecznych z prostotą Boga? (17:42)

Chodzi o to, że jeśli Bóg jest prosty, to jak Jego wola i wiedza może być różna w zależności od tego, co stworzył, skoro z prostoty wynika, że wszystko w Nim jest tożsame z Istotą, a zarazem konieczne? Decyzja Boża wydaje się niekonieczna, co jakby implikuje coś niekoniecznego w Bogu. (30:10)

Czy mógłby się ksiądz odnieść do filmu "Anioł Fatimski a Koronka s. Faustyny Kowalskiej - Czy objawienia prywatne należą do depozytu wiary?" z kanału "Okiem Tradycjonalisty" (23:03)

Zarzuty wobec "Koronki do Bożego Miłosierdzia" dotyczą stwierdzenia "ofiarować Bóstwo Chrystusa" jako coś czego nie można ofiarować. (28:49)

Czy Bóg może "aktualizować" przeszłość?

W nawiązaniu do księdza nagrań dotyczących proroctw, że cuda potwierdzają objawienia: czy jest możliwe, żeby szatan potwierdzał jakieś fałszywe objawienia? W Ewangelii (Mt 24,24) jest napisane, że fałszywi prorocy będą działać cuda. Jak odróżnić fałszywy cud od prawdziwego?

Jak zgodnie z nauką Kościoła powinien wyglądać pochówek dziecka zmarłego przed narodzeniem, czyli siłą rzeczy nieochrzczonego? Obecnie w Kościele spotykam się z praktyką pochówku zbiorowego płodów zwykle dwa razy w roku, lub jeśli rodzice tego chcą, pochówek indywidualny.

W którym dokładnie momencie lub jakie wydarzenie z Pisma Świętego można uznać za utworzenie/zrodzenie Kościoła?

Czy mógłby ksiądz wyjaśnić kwestię pojęcia Matki Bożej jako Współodkupicielki? Podobno był/jest w Kościele nurt, który uważa, że powinien to być dogmat wiary katolickiej. (48:14)

Dlaczego tylko Matka Boża zasługuje na tytuł Współodkupicielki, a wszyscy inni nie (np. święty Paweł, który szerzył Kościół wraz z owocami Odkupienia)? A św. Jan Apostoł? (51:20)

Czy mógłby ksiądz rozwinąć cel małżeństwa, jakim jest lekarstwo na pożądliwość? Brzmi to jak urzeczowienie małżonka na potrzeby drugiego, który ma problem z czystością. Jak to poprawnie rozumieć? Czy osoba mająca problem powinna wstępować w związek małżeński, czy dopiero po uporaniu się z nim?

Dlaczego Francja doczekała się lepszych katolickich teologów niż Polska?

Czy dobry uczynek wobec zwierzęcia ma jakąkolwiek zasługę w oczach Boga? Np. zaopiekowanie się porzuconym, błąkającym się psem lub kotem?

Co jest sednem wiary katolickiej?

Jak prawidłowo czcić relikwie świętych, aby nie stało się to czymś w rodzaju magii? Jak odnosić się do wody święconej i innych sakramentaliów? Czy samo posiadanie wody święconej już coś oznacza?

Co ksiądz sądzi o ultramontanizmie (tendencja w katolicyzmie XIX w. sprzyjająca centralizacji władzy kościelnej w rękach papieża)?

Czy jest jakaś różnica teologiczna między słowami "factor" i "creator"?

Czy Pan Jezus na krzyżu ze stopami przybitymi osobno, każda jednym gwoździem, jest katolicki?

Czy Msza Święta uobecnia również zmartwychwstanie Pana Jezusa?

Czy zamiast wystawienia Najświętszego Sakramentu można wystawić w kielichu Krew Pana Jezusa? [Odp.: Nie.]

W katechizmie (KKK) przeczytałem, że człowiek składa się z ciała, ducha i duszy. (...) Czym jest ten duch i czy to jest poprawne?

Dlaczego to właśnie odkupienie przez mękę i śmierć wyjednało nam łaski? W jaki sposób ponoszenie cierpień jest wyjątkowo zasługujące, zadośćuczyniające Bogu za zniewagi, a nie np. pełne posłuszeństwo bez żadnych cierpień? W jaki sposób męka Chrystusa jest prawdziwą Ofiarą? Jak odeprzeć zarzuty ateistów o okrucieństwo katolickiej doktryny?

Św. Tomasz z Akwinu pisał o predestynacji rozumianej nieco inaczej niż rozumiał ją św. Augustyn. Na czym polega różnica pomiędzy predestynacją wg św. Augustyna a predestynacją wg św. Tomasza z Akwinu i jaka jest różnica pomiędzy predestynacją rozumianą wg powyższych a predestynacją Kalwina (O współdziałaniu z łaską Bożą)?

Czy cierpienie zwierząt jest również skutkiem grzechu pierworodnego?

Czy w tekście "Miłości to Twojej dzieło z miłości początek wzięło. Byś nas zrównał z Aniołami, poniżasz się między nami" jest herezja? [Odp.: Nie.]

Jak rozumieć obecność cudów (np. eucharystycznych czy uzdrowień osobistych) w świetle ewangelicznego pouczenia, że cała wiedza niezbędna do zbawienia jest już zamknięta i więcej znaków/proroków nie będzie danych? Czy takie cuda to ingerencja Boga ku rozmiękczeniu zatwardziałych serc, czy może to jakoś inaczej tłumaczyć?

Jakie ksiądz zna argumenty na istnienie niematerialnej duchowej duszy ludzkiej?

Czy Jezus na krzyżu umarł zamiast nas, ludzi? Tzn. poniósł karę za grzechy zamiast nas?

Często na Mszach o NMP (np. 8 XII) czyta się fragment z Księgi Przysłów. Czy zawarta tam myśl, że NMP była w Bożym planie od wieków, wynika jedynie z tego, że Bóg jest poza czasem?

Czy NMP była w Bożym zamyśle niezależnie od grzechu pierworodnego i potrzeby wcielenia Chrystusa?

Dlaczego Bóg w Starym Testamencie wymagał składania ofiar ze zwierząt? Czy odczuwał przyjemność z zapachu palonego mięsa i tłuszczu?

Dlaczego to mężczyzna został wybrany jako ten, który może zostać księdzem albo może służyć Bogu przy ołtarzu? Jaki jest powód odsunięcia kobiet od tej roli?

Wspomniane mat.:

• Siła mężczyzn,
• Duma kobiety

Czy prawda o grzechu pierworodnym – wszyscy ludzie poczynają się i rodzą obciążeni grzechem, jako "wrogowie Boga" i "dzieci szatana" – jest wedle księdza zgodna ze sprawiedliwością i dobrocią Boga?

W 6. rozdziale Księgi Rodzaju jest napisane, że Bóg zobaczył niegodziwość ludzi, zasmucił się i żałował, że stworzył człowieka. Czy Bóg żałował tam swojej pomyłki? Bóg przecież się nie myli.

Pytanie o samoświadomość Jezusa. Był przecież niemowlakiem, dzieckiem. Uczył się mówić i myśleć. Kiedy zatem zdał sobie sprawę ze swojej Boskiej Natury? [Może to być] przydatne w rozważaniach radosnych tajemnic.

Czy Sobór Watykański II był soborem powszechnym Kościoła katolickiego, a jeżeli tak, to czy w swoich decyzjach skorzystał z asystencji Ducha Świętego obiecanej Kościołowi tak jak inne sobory?

Jak Kościół traktuje płeć osób z zaburzeniami chromosomów płci, np. geny SRY – genetyczny mężczyzna, zewnętrznie ciało kobiece (piersi, zewnętrzne genitalia), bezpłodny, bo bez jajników, czujący się kobietą?

Czy może ksiądz wskazać jakieś twierdzenia św. Tomasza z Akwinu, które zostały obalone czy nie przetrwały konfrontacji z krytyką przyszłych filozofów?

Jaka jest różnica między istotą a naturą? Pytam w kontekście artykułu 2 z tomu 3 Sumy teologicznej. Czy wyrażenie "trzy osoby są jednej istoty" jest należyte?

Czy da się wytłumaczyć rasy, skoro wszyscy ludzie pochodzą od Adama i Ewy?

Skąd wiemy, że procesy kanonizacyjne sprzed posoborowej reformy aby na pewno odbywały się wg obowiązujących ówcześnie zasad kanonizacji i nikt niczego nie pomylił ani nie pogubił po drodze?

Czy fragment Ewangelii, w którym jest mowa o pracownikach winnicy, gdzie starzy dostają taką samą wypłatę jak nowi, neguje różne poziomy świętości, które święci posiadają? Jak jest z hierarchią w niebie?

Grzechy i ich międzypokoleniowe skutki. (1:29:40)

Istnieją czy nie? (1:29:40)

No brawo, w katechizmie jest o tym wyraźnie napisane. (1:32:13)

Jaka jest różnica między ufnością a nadzieją?

Skąd wynika, że Pan Bóg jest doskonały, dobry et cetera nieskończenie, a nie tylko w jakimś stopniu?

Jeżeli Msza Święta jest przede wszystkim ponowieniem ofiary Pana Jezusa, to dlaczego mamy obowiązek niedzielny w dzień Zmartwychwstania?

Czy da się rozpoznać czy jest się w stanie łaski uświęcającej?

Jak radzi ksiądz zdobywać wiedzę teologiczną? Jak odnosi się ksiądz do duszy wg świętego Tomasza, biorąc pod uwagę nowe odkrycia nauki? Czemu Bóg pozbawił tylko Maryję grzechu pierworodnego?

Czy mógłby ksiądz wyjaśnić odpust zupełny?

Czy w limbus puerorum znajdują się wyłącznie dusze dzieci zmarłych po zmartwychwstaniu Jezusa? (58:48)

Czyli Jezus nie wyciągnął wszystkich dziecięcych dusz z otchłani po swojej śmierci? (1:12:23)

Dlaczego w Bractwie jest w użyciu tytuł Maryi jako "Wszechpośredniczki łask", skoro nie jest on uznany przez Kościół? Jak go rozumieć?

Czy wskrzeszenia po zmartwychwstaniu Pana Jezusa są teologicznie możliwe? Czy może tak, ale jedynie wobec zmarłych cierpiących w czyśćcu?

Skąd wiemy, że Pan Bóg jest doskonały?

Czy w czasie, gdy Pan Jezus był na ziemi w ludzkim ciele, był jednocześnie w Niebie w ramach Trójcy Świętej?

Jak należy formułować odpowiedź na pytanie o to czy wierzy się w istnienie diabła? Odpowiedź "tak" wydaje się niestosowna, z uwagi na to, że mówi się przecież np. "Wierzę w Boga".

Śpiewamy w kościele pieśń pt. "Pobłogosław Jezu drogi". W drugiej zwrotce śpiewamy "Za Twe łaski dziękujemy, które Serce Twoje dało; w dani dusze Ci niesiemy, by nas Serce Twe kochało". Według tego tekstu trzeba coś robić, aby zasłużyć na miłość Boską.

Czy jak się modlimy do Boga, to modlimy się do Boga Ojca, Syna Bożego czy do Ducha Św.? Tak samo jak prosimy o wstawiennictwo świętych, to do której osoby boskiej?

Czy nie uważa ksiądz, że dziwna argumentacja zawarta w dokumencie Magisterium Kościoła Katolickiego o zbawieniu dzieci nieochrzczonych tak naprawdę wynika z braku chęci podania wprost prawdziwych przyczyn zmiany nauczania Kościoła?

Skoro Bóg jest wszechwiedzący, to czemu żyjemy tu na Ziemi? Czy Bóg, wiedząc wszystko, nie powinien wiedzieć, jakie grzechy każdy człowiek popełni i już przed naszym poczęciem nas zbawić lub potępić?

Dlaczego nazywamy Jezusa Chrystusa kapłanem na wzór Melchizedeka?

Czy jest możliwe, że istnieją istoty rozumne w kosmosie?

Czy dusza w czyśćcu widzi co dzieje się na Ziemi?

Czy istoty powstałe z in vitro posiadają dusze?

Jaki obraz aniołów jest prawdziwy: ludzkie postacie ze skrzydłami czy biblijne, straszne "dziwne twory" z wieloma oczami i skrzydłami?

Czy pokuta w limbusie ojców była różna w zależności od grzechów?

Co Kościół mówi o kapłaństwie każdego człowieka, który jest ochrzczony, rozumianym oczywiście w sensie niedosłownym? Znam naukę Lutra na ten temat.

Świadomość jest produktem duszy czy mózgu? Jaka jest relacja między duszą a mózgiem?

Czy dusza ma płeć?

Jak ocenić, kiedy pełna ufność Panu Bogu zamienia się w wystawianie Go na próbę poprzez zbyt śmiałe i ryzykowne działanie? Czy da się wyznaczyć uniwersalną granicę?

Czy w Najświętszym Sakramencie jest Trójca Święta?

Na jakiej podstawie Kościół mógł jednoznacznie odrzucić ideę preegzystencji dusz?

Dlaczego zwierzęta i małe dzieci cierpią? Trudno mówić w ich przypadku o wolnej woli.

Czy jesteśmy prawdziwie wolni, wobec faktu, że zostaliśmy "zmuszeni" do egzystencji? Czy prawdziwą wolnością nie byłaby możliwość wyboru niebytu?

Czy na mszach u prawosławnych dochodzi do przeistoczenia?

Czym różni się sąd indywidualny od sądu ostatecznego? Znaczy to, że będziemy sądzeni dwa razy?

Czy to losowy plemnik dostaje się do komórki jajowej, czy wybrany przez Boga? Czyt.: czy Bóg "wymyślił" nas przed naszymi urodzinami?

Czy po śmierci zyskuje się wszechwiedzę?

Jakie Bóstwo mogła ofiarować Bogu św. Faustyna Kowalska?

Czy gdyby Bóg był obiektywnie zły to czy ksiądz by w niego wierzył? (1:05:50)

Wtedy nie byłby Bogiem. (1:09:38)

Czy w świetle nauczania Kościoła katolickiego możliwe jest życie w innych częściach wszechświata?

Czy podczas modlitwy modli się ksiądz do Boga Ojca, Syna Bożego czy do Ducha Świętego?

Czy diabeł czyta w myślach?

Co oznacza, że NMP jest Współodkupicielką?

Co ksiądz sądzi na temat Orygenesa i filozofii neoplatońskiej w Kościele?

Co ksiądz sądzi o kardynale Johnie Newmanie?

Czy Ludwik de Montfort nie tworzy wizerunku Maryi jako matki, która kocha tylko te dzieci, które zabiegają o jej miłość, a te, które nie chcą, jest nawet w stanie oszukać? Czy taka miłość to nie patologia?

Czy kosmici istnieją?

Orygenes uczył o preegzystencji dusz. Nauka Kościoła jest taka, że człowiek ma początek w Bogu, ale jednocześnie wyklucza preegzystencję. Jak to pogodzić?

Dlaczego Bóg umieścił w raju drzewo poznania dobra i zła?

Czemu Bóg nas stworzył? [Odp.: Z miłości.]

Czy Pan Bóg (lub aniołowie) w jakiś sposób cierpi, skoro wie, kto poszedł do piekła, a kto nie? Chodzi mi szczególnie o stratę duszy człowieka.

Dowody na istnienie szatana i złych duchów.

Jaka jest relacja zakresowa Kościoła do tzw. Kościoła Nowego Adwentu? Czy to drugie jest tylko pewnym skrótem myślowym?