Bardzo proszę księdza o praktyczne rady, jak rozróżnić grzech lekki od śmiertelnego, gdzie jest ta granica w sytuacjach nieoczywistych (np. zbyt dużo czasu poświęconego na zainteresowania, kosztem czasu na zgłębianie Pisma Świętego)? Kiedy nachodzą wątpliwości przystępując do Komunii Świętej, jak rozróżnić, czy to sumienie skrupulatne, czy faktycznie coś jest na rzeczy...

Co robić, gdy dopada nas zniechęcenie duchowe? Gdy korzystamy z sakramentów, słuchamy nauki KK, ale zamiast walki z nałogami popadamy w nie coraz częściej, dopadają nas wątpliwości w wierze, czy też lęk przed piekłem i świadomość, że zło koło nas wygrywa, na modlitwie pojawiają się rozproszenia, nie potrafimy zajmować się obowiązkami stanu. Z jednej strony wiemy, co mamy czynić wg KK, ale bardziej ciągnie nas do rzeczy ziemskich, grzesznych.

Mam pytanie do grzechów pokoleniowych. W książce pt. "Grzechy rodziców w wychowywaniu dzieci" (Biblioteka Rodziny Katolickiej), która jest dostępna w wydawnictwie Te Deum, autor ks. Charles Hugo Doyle pisze o grzechach pokoleniowych (a dokładnie o tym, że skutek grzechu przechodzi na następne pokolenia), przytaczając fragmenty Starego Testamentu. Można prosić o wyjaśnienie?

Mam problem z jedzeniem. Kiedy popełnia się grzech obżarstwa? Jak to rozeznać? Ile i jak trzeba jeść, aby popełnić ciężki grzech? Jak zacznę jeść, to nie mogę skończyć :(. Czy po każdym obżarstwie trzeba iść do spowiedzi?

Czy mógłby ksiądz przybliżyć tematykę grzechów przeciw Duchowi Świętemu? Za mało o nich jest w katechizmie. Kiedyś słyszałem od jednego z posoborowych księży, że niezwykle trudno jest taki grzech popełnić, a generalnie polega on na tym, że my sami czynimy go nieodpuszczalnym - czy to jest prawda? Jak odróżnić np. 1 grzech przeciw Duchowi Świętemu od zuchwałego popełniania kiedyś w przeszłości grzechów ciężkich w nadziei, że "jakoś to będzie, bylebym dociągnął do spowiedzi" - co chyba niestety jest dosyć powszechne, czy nie?

Czy jest możliwe, że ktoś sądzi, że jest w stanie grzechu śmiertelnego, ale w tym stanie nie jest, bo na przykład źle ocenił poziom dobrowolności lub ciężar swoich grzechów?

Dlaczego zazdrość jest grzechem ciężkim i głównym, skoro nigdy prawie nie jest dobrowolna. Nikt nie chce zazdrościć.

"Żałuję, że nie żałuję" - co to właściwie znaczy i czy jest to wystarczający żal do uzyskania ważnego rozgrzeszenia?

Do spowiedzi mamy iść po popełnieniu grzechu ciężkiego. Uważam to za sprzeczność, bo człowiek, który świadomie popełnia zło nawet o spowiedzi nie pomyśli, a człowiek, który się często spowiada, czyli żałuje, że zrobił coś złego, więc nie było grzechu ciężkiego. [sic!]

Jednym z grzechów przeciwko Duchowi Świętemu jest sprzeciwianie się uznanej prawdzie chrześcijańskiej. Co zalicza się do uznanej prawdy chrześcijańskiej? Jak ten grzech ma się do modernizmu?

Czy to, że kapłan obserwuje na Instagramie gołe kobiety, a daje swoim uczennicom serca pod zdjęciami, a potem bierze do rąk ciało Pana jest ok? Wiem, że nie ale proszę o zdanie księdza. Czy taki kapłan skazuje się na potępienie? Czy to zdrada Jezusa? Ten kapłan uważa, że to co robi i mówi Franciszek, to on zrobi, bo nawet jeśli Franciszek popełnia błąd, to on nie będzie za to oceniany, bo wypełnia to, co mu nakazują i że stanie na Mszy przodem do ludzi jest ok. Proszę o wyjaśnienie tych kwestii.

Co w sytuacji, gdy ktoś będąc pod wpływem alkoholu lub narkotyków popełnia grzech śmiertelny (np. zabójstwo)? Przecież nie można tu mówić o pełnej świadomości, a tym bardziej o dobrowolności. Czy grzech ten jest wówczas grzechem śmiertelnym?

Czy się spowiadać z grzechów dzieciństwa?

Czy to prawda, że sakrament Eucharystii gładzi tylko grzechy powszednie, które są wynikiem naszych słabości lub temperamentu, a nie te, do których mamy przywiązanie. To rozróżnienie ma sens, ale nie pamiętam tego typu uwag przy naukach, które mówią, że pewne uczynki, czy sakramenty gładzą grzechy powszednie.

Rozpacz z "Katechizmu wg Summy Teologicznej". Mógłby ksiądz wyjaśnić, o co z nią chodzi i co można robić, by wyjść z takiego stanu?

Czy można komunię duchową przyjmować po grzechu ciężkim, a następnie akcie żalu doskonałego, a przed spowiedzią?

Proszę o wyjaśnienie, w jaki sposób grzech obraża Pana Boga? Często na NOM słyszałem, że nie da się obrazić Pana Boga ponieważ jest pełnią szczęścia i że Pan Bóg się nie obraża.

Czy gdy skrupulant ma wątpliwości, czy coś jest dla niego bliską okazją do grzechu ciężkiego, to powinien unikać tej sytuacji?

Czy jeśli ksiądz spowiada polityka, który publicznie popełnił grzech ciężki, ale się z niego nie spowiada, to może go przy okazji upomnieć?

Czy mamy obowiązek unikać sytuacji, których nie jesteśmy pewni, czy są dla nas okazją do grzechu ciężkiego?

Czy nieposiadanie rozumu jest grzechem? A co jeśli ktoś jest upośledzony?

Jak zachować się w święta Bożego Narodzenia, kiedy przyjdzie mój brat z kobietą i jej 7-letnią córką, z którą żyje bez ślubu? Brat po niecałym roku zostawił swoją żonę...

Czy ktoś pozwalając sobie na grzeszenie po stwierdzeniu, że i tak pójdzie do spowiedzi, grzeszy również przeciwko Duchowi Św.?

Są pewne grzechy, których odpuszczenie jest zastrzeżone Stolicy Apostolskiej. Jak Bractwo do tego podchodzi?

Gdzie jest granica obmowy? Czy obmowa dotyczy tylko bezpośredniego przedstawiania np. czyichś win, prawdziwych lub domniemanych, czyli "taki a taki zrobił to"? Czy na przykład pisząc książkę i tworząc postać lub sytuację opartą na prawdziwej osobie, to też obmowa? Czy pisząc esej na temat jakiegoś zła można czerpać obrazy z życia? Czy jeśli jakaś osoba rozpozna siebie w takiej stworzonej postaci lub na przykładzie, to będzie to obmową?

Czy osoba niepoczytalna obrażając Pana Boga ma grzech śmiertelny? Co wtedy ze spowiedzią świętą?

Kiedy można powiedzieć, że nie mamy przywiązania do żadnego grzechu powszedniego?

Jak reagować, gdy ktoś z naszej rodziny lub ze znajomych, żaląc się nam, wyjawia winy moralne innych osób i to świadczące o popełnieniu grzechu ciężkiego? Czy będzie okazaniem miłosierdzia wysłuchanie takiej osoby, czy też powinno się starać jak najszybciej zakończyć taką rozmowę?

Czy jeżeli jakaś osoba decyduje się na rozwód cywilny, ale żyje samotnie, to czy żyje w grzechu ciężkim?

Czy zaniedbywanie modlitw, co do których podjęliśmy zobowiązanie, np. w ramach Róży Różańcowych lub pewnych poleconych nam intencjach, jest grzechem ciężkim?

W katechizmie księdza Gadowskiego przeczytałam, że na spowiedzi, gdy ma się na sumieniu wyłącznie grzechy lekkie, można wyznawać grzechy ciężkie wyznane wcześniej i odpuszczone. Dotychczas było mi mówione, że nie wolno wracać do zamkniętych tematów.

Co jeśli przed przystąpieniem do spowiedzi odczuwam zniechęcenie i popełniam świadomie grzechy w przekonaniu, że nie ma co się starać, jeśli żyje się w grzechu ciężkim? Problem jest od pół roku.

Osobie mającej skrupuły zaleca się podczas wątpliwości, czy dany grzech był ciężki, uznać te męczące wątpliwości jako natręctwa. Co jeśli okaże się, że dany czyn był faktycznie grzechem ciężkim, a osoba ta przystępuje do komunii?

Czy gdy widzimy, jak ktoś popełnia jakiś grzech, np. zachowuje się nieczysto, to grzechem ciężkim jest pomyśleć sobie o nim "zboczeniec"?

Czy człowiek w stanie grzechu ciężkiego, jeśli odda życie za wiarę, to męczeństwo zmywa winę, tak jak w przypadku chrztu krwi?

Jak kategoryzować czyn, gdy powiemy o czyimś grzechu lub przekażemy za dużo informacji o danej osobie, ale nie mamy intencji obmowy ani zachowania w sposób niedyskretny? Mówiąc kolokwialnie - coś chlapniemy za dużo w rozmowie. Czy brak pełnej świadomości w danej chwili sprawia, że ten czyn nie będzie grzechem?

Co to znaczy: "bluźnierstwo przeciwko Duchowi Św. nie będzie odpuszczone (..) ani w tym wieku, ani w przyszłym" (Mt 12, 31-32)? Czy ktoś, kto tego się dopuścił, nie będzie zbawiony? Proszę o przykłady takich bluźnierstw.

Gdy są wątpliwości, czy ma się grzech ciężki, czy należy przystępować do komunii?

Kiedy zaczyna się grzeszne pożądanie? Bo mam czasami tak, że ono przychodzi mimochodem, gdy myślę o dziewczynie. Potem odrzucam, długo nie przychodzi, a potem znowu. W jaki też sposób to uporządkować? (21:17)

Pożądliwe lub mocno pożądliwe wyobrażenia wobec swojej żony... (25:05)

Czy na ciężkość grzechu obmowy ma wpływ intencja? Czy jest różnica między tym, kiedy mówi się to z zemsty, a wtedy, gdy mówi się to, gdy opisuje się jakąś sytuację i zahacza się o jakiś temat, nie mając świadomości, że się obmawia? Czy w tym ostatnim przypadku może to być grzechem ciężkim?

Co jeśli ktoś jest nieświadomy popełnienia grzechu ciężkiego? Czy grzeszy się świętokradztwem przystępując wtedy do komunii? Czy traci się łaskę uświęcającą?

Czy grzech zabójstwa kogoś myślą (pragnienie zemsty, śmierci kogoś) zawsze jest grzechem? I czy ciężkim?

Czym jest przebaczenie grzechów, skoro nie jest odpuszczeniem należnej kary?

Czym jest przebaczenie grzechu lekkiego, skoro nie zasługuje on na karę wieczną? Czy jest jakiś powód, dla którego Bóg zostawia karę za grzech, oprócz zwrócenia uwagi na zło grzechu?

Czy wstydzenie się wiary jest grzechem ciężkim?

Kiedy wstyd jest grzechem?

Czy pragnienie popełnienia grzechu lekkiego może być przyczyną nieważności spowiedzi (człowiek idzie do spowiedzi z zamiarem popełnienia grzechu np. następnego dnia)?

Czy przypomnienie sobie grzechu w trakcie spowiedzi, gdy ksiądz udziela już nauki, i świadome niewyznanie go już czyni spowiedź świętokradzką?

Jeśli zdarzy się popełnić grzech ciężki krótko przed Mszą św., to lepiej iść zaraz do spowiedzi słabo lub w ogóle nieprzygotowanym, czy może lepiej odłożyć spowiedź na później?

Co powoduje, że wzywanie imienia Pana Boga jest grzechem przeciwko drugiemu przykazaniu? Wzywanie na daremno, ale co to dokładnie znaczy? Czy intencja jest tutaj wyznacznikiem? Jak się coś stanie, to ludzie często wzywają, jedni z przyzwyczajenia, drudzy wołając o pomoc.

Kiedy obmowa jest traktowana jako grzech śmiertelny?

Wedle jakich kryteriów możemy ocenić, kiedy popełniliśmy grzech ciężki w myślach?

Czy zawsze gdy rzucimy żartem o kontekście erotycznym, dwuznacznym, popełniamy grzech ciężki?

Dlaczego ksiądz używa pojęcia bliższa, a nie bliska okazja do grzechu? Czy bliska okazja do grzechu to taka sytuacja, w której jest bardzo prawdopodobne albo prawie pewne, że się popełni grzech ciężki? (36:38)

Skąd ma ksiądz definicję bliskiej okazji do grzechu? Czy wolno używać innej: bliska okazja do grzechu to taka sytuacja, w której jest bardzo prawdopodobne albo prawie pewne, że się popełni grzech ciężki? (44:32)

Nie rozumiem wciąż koncepcji "bliższej okazji" jako grzechu - jeżeli ktoś zgrzeszy w tej sytuacji, to spowiada się z grzechu, a jeśli nie, tzn., że nie była to bliższa okazja do grzechu... (54:13)

Czy jeśli popełniłam grzech ciężki, ale po popełnieniu go dalej prowadzę życie zgodnie z przykazaniami, chodzę do kościoła, na adoracje, modlę się, dbam o relacje z Panem Bogiem, a chcę do spowiedzi iść dopiero za miesiąc (z wygody), to jest to grzech ciężki? Czy pójdę do piekła, jeśli umrę w tym odstępie czasu?

Czy jest tezą sententiae communis teza, że każdy nałóg to materia grzechu ciężkiego? Rozumowo nie mogę się z tym zgodzić, bo nie każdy nałóg powoduje poważne szkody.

Czy żyje ksiądz w ciągłym napięciu, że popełni grzech ciężki? Jak poradzić sobie z lękiem, że w stanie łaski będziemy żyć w ciągłym stresie?

Zapowiedział ksiądz kiedyś serię filmów pomocną w rozróżnianiu grzechów ciężkich i lekkich. Z uprzejmością zapytam: czy ksiądz o tym pamięta i czy zamierza te filmy nagrać?

Gdy ojciec mój wykonuje prace remontowe w domu publicznym, czy ja (syn) również zaciągam na siebie grzech, korzystając z tych pieniędzy?

Co jeżeli ktoś popełnił grzech ciężki, ale błędnie rozeznał, że to jest grzech lekki i poszedłby do komunii świętej myśląc, że jest w stanie łaski uświęcającej? Czy ta komunia daje łaskę?

Czy w stanie grzechu ciężkiego można narazić życie, żeby np. próbować uratować kogoś z płonącego budynku, gdzie ryzyko śmierci wydaje się bardzo duże?

Czy istnieje jakiś "zbiór" grzechów o materii ciężkiej, a jeśli nie, to jak dowiedzieć się, czy materia danego uczynku była ciężka?

Czy złe uczynki popełnione ze względu na zdiagnozowaną depresję są grzechem? Np. niepójście w niedzielę do kościoła.

Mam pytanie dotyczące materii grzechu zaniedbania. Chodzi tutaj konkretnie o sytuację, w której przez własne zaniedbanie/niewiedzę popełniamy grzech ciężki, a o jego materii dowiadujemy się już po fakcie, pomimo tego, że powinniśmy o niej wiedzieć choćby z katechizmu. Czy w takim przypadku popełniony grzech jest nadal grzechem ciężkim, a także czy samo zaniedbanie może być w odniesieniu do tego materią ciężką?

Co jeśli podczas przygotowania się do spowiedzi i spowiedzi zapomnieliśmy wyznać krotność grzechów ciężkich? Np. mówiliśmy, że "bluźniłem przeciwko Bogu", mając na myśli, że to było wiele razy.

Czy żal za grzechy i postanowienie poprawy może w sposób ogólny obejmować wszystkie grzechy ciężkie, czy też potrzeba dla każdego poszczególnego grzechu ciężkiego osobnego aktu żalu i postanowienia poprawy?

Żeby był grzech, trzeba coś zrobić dobrowolnie i świadomie. Czyli jak np. wyjawiam czyjś grzech ciężki podczas rozmowy z kimś innym, a dopiero po tym, jak to powiedziałem (np. po godzinie), uświadamiam sobie, że dopuściłem się obmowy, to grzeszę ciężko czy nie?

Czy blef jest dozwolony?

Czym dokładnie jest acedia i jak z niej wyjść?

Jak po długim czasie wrócić na łono Kościoła i przystąpić do sakramentu spowiedzi po ponad roku trwania w stanie grzechu ciężkiego, kiedy grzechów jest bardzo dużo i trudno je wszystkie wymienić?

Czy zaniedbanie codziennej modlitwy, np. rezygnacja z modlitwy wieczornej, kwalifikuje się jako grzech ciężki?

Czy piractwo to grzech?

Jak często należy chodzić do spowiedzi w przypadku uzależnienia od grzechu ciężkiego?

Grzechy i ich międzypokoleniowe skutki. (1:29:40)

Istnieją czy nie? (1:29:40)

No brawo, w katechizmie jest o tym wyraźnie napisane. (1:32:13)

Czy złe myśli o innych bliźnich i rozmowy z żoną o nich są grzechem ciężkim? Nasze rozmowy nie wychodzą poza nasz dom.

Co jest grzechem ciężkim, a co lekkim? Jak rozróżnić?

Jak Bractwo patrzy na materię grzechu ściągania na sprawdzianach, kartkówkach itp.? Czy jest jakieś powszechne zdanie teologów w tej kwestii? (25:14)

W jaki sposób trzeba zadośćuczynić za szkodę ściągania na kartkówkach, sprawdzianach itp.? (27:20)

Jak walczyć z lenistwem?

Kiedy lenistwo jest grzechem ciężkim?

Grzech ciężki vs lekki - jak łatwo odróżnić? Czy mógłby ksiądz nagrać jakiś praktyczny filmik jak je rozróżniać?

[Grzech śmiertelny - red.]

Czy obrażanie kogoś, będąc zirytowanym albo w żartach, np. mówiąc "Ale ty jesteś głupi", jest grzechem ciężkim?

Jak zwalczać zazdrość? Zwłaszcza polegającą na zazdroszczeniu innym, że są święci?

Jak radzić sobie z grzechami nałogowymi? Wciąż wracają.

Czy oglądanie filmów i seriali będąc świadomym, że występuje tam nagość lub sceny erotyczne, ale nie w tym celu, takich jak np. filmy Patryka Vego to grzech?

Jak rozróżnić pokusę od grzechu? Często walka duchowa podczas pokusy trwa długo, a kiedy się ona zakończy, przychodzi myśl czy przypadkiem nie podtrzymywaliśmy tej pokusy.

Jaka jest konkretna granica rozdzielająca pocałunek na grzech i nie grzech? Chodzi o to, kiedy konkretnie można uznać za grzech, a kiedy nie?

Czy grzechem jest pożądanie żony bliźniego swego czy również jakiejkolwiek innej kobiety wolnej od małżeństwa i związku? Na przykład kiedy ktoś się zakocha, to kiedy ma grzech, a kiedy nie?

Czy nadwrażliwość może być grzechem? Np. niepanowanie nad płaczem, silne wzruszanie się, przeżywanie czyichś problemów?

Jak choroby psychiczne, demencja wpływają na ocenę postępowania dotkniętych nimi osób? Czy czyny i słowa takich osób można traktować w kategorii grzechu i co ze spowiedzią dla takich chorych?