Od niedawna pracuję w księgarni (duża sieć), która w swoim asortymencie oprócz klasyki literatury i książek dla dzieci ma również kilka pozycji o tematyce okultystycznej (magia, tarot, astrologia, itp.). Książki te bardzo rzadko się sprzedają, ale oczywiście istnieje ryzyko, że będę akurat przy kasie, kiedy ktoś będzie chciał je kupić.

Mam wielki konflikt sumienia z tego powodu, bo sama jestem ofiarą ezoteryki, która namieszała mi w głowie we wczesnej młodości. Zdarzyło mi się kilka razy porozmawiać z klientami i subtelnie dać do zrozumienia, że takich treści nie polecam, ale widzę, że nie za każdym razem wystarcza mi odwagi, a i staję wtedy wbrew temu co obiecałam w umowie z firmą czyli, że będę aktywnie sprzedawać produkty.

Moi bliscy bardzo się cieszą, że dostałam tę pracę i mówią, że lepiej nie mogłam trafić. Dodam, że mieszkam w niewielkim mieście i bardzo długo byłam bezrobotna. Przed pracą modlę się za swoich klientów, proszę Pana Boga, żeby oświecił ich umysły i żeby wybierali tylko taką literaturę, która niesie szlachetne treści. Nęka mnie jednak myśl, że sam akt sprzedaży książek niezgodnych z wiarą katolicką jest już udziałem w złu. Czy to grzech pracować w takim miejscu?

Często spotykam się u starszych ludzi z wiarą, że czyjś zazdrosny lub złośliwy wzrok może sprowadzić nieszczęście, chorobę lub inne negatywne skutki na osobę, na którą jest skierowany. To coś w stylu "evil eye". Czy należy to rozpatrywać jako rodzaj złorzeczenia, czy raczej zabobon?

Co Kościół Święty mówi o tak zwanych cyrografach? Czy to tylko zabobon, legenda i symbol pychy człowieka niczym w Panu Twardowskim i Fauście, czy realna umowa, której nie da się rozerwać?

Jak się ksiądz odniesie do zjawiska przypisywania demonicznych symboli do wielu rzeczy? Głównie wśród egzorcystów jak i również ks. Chmielewskiego. Owi księża twierdzą, że np. słuchanie muzyki techno, metal, czytanie Harry Potter, noszenie pentagramu, tatuaże mogą nas otworzyć na działanie złego ducha. Widziałem kiedyś nawet listę zespołów, których katolik nie powinien słuchać. W skrajnym przypadku słyszałem, że nie wolno chodzić do sklepu Lewiatan bo ponoć to imię demona. Rozumiem, że jeśli człowiek żyje w grzechu to szatan ma do niego dostęp, ale czy naprawdę praktykujący katolik może otworzyć się na działanie złego dlatego, że np. pójdzie na koncert satanisty?

Czy słyszał ksiądz o praktykach "wychodzenia ducha z ciała" (z ang. out of body experience)? Jeśli tak, proszę o pomoc w wytłumaczeniu niebezpieczeństw z tym związanych. Znajomy bardzo interesuje się tym tematem i próbuje to praktykować, a ja nie wiem, jak mu przemówić do rozumu.

Czy mógłby ksiądz krótko i zrozumiale objaśnić temat alchemii, poruszony w numerze ZW o gnozie? (14:08)

Chodziłoby o same podstawowe założenia alchemii, bo ja też nie jestem specjalistą, a coś chciałbym zrozumieć, a tam same trudne pojęcia :-) (29:58)

Gdzie uzyskać odpowiedź odnośnie do badania biorezonansu, czy to jest dla katolika bezpieczne? (53:37)

Mówi się, że biorezonans ma związek z okultyzmem (55:10)

Jak wytłumaczyć bliskiej osobie, że używanie wahadełka jest grzechem?

Czy układanie tarota i czytanie horoskopów zawsze należy postrzegać jako grzech śmiertelny, lub jakie warunki muszą być spełnione, aby takim grzechem się one stały? Co jeśli ktoś traktuje takie rzeczy jako niezobowiązującą ciekawostkę lub w kategoriach zabawy? Znam wielu zadeklarowanych zmodernizowanych katolików, którzy w wolnym czasie lubią uciec się do lektury horoskopów lub różnych tarotów karcianych jednak nie dostrzegają w tym żadnego zagrożenia dla wiary i obrazy Pana Boga, nawet gdy uznają, że robią to niezobowiązująco.