W Ogrójcu anioł pocieszał Pana Jezusa. Na czym to pocieszenie mogło polegać?

"[Jest to Ewangelia] o Jego Synu - pochodzącym według ciała z rodu Dawida, a ustanowionym według Ducha Świętości przez powstanie z martwych pełnym mocy Synem Bożym - o Jezusie Chrystusie, Panu naszym."

Z katolickiego punktu widzenia ten cytat z Listu do Rzymian jest jawnie heretycki. Jak to wyjaśnić?

Czy Pan Jezus po swojej śmierci krzyżowej zstąpił od razu do piekieł, czy "wpadł na chwilkę do nieba", aby przyprowadzić do raju dobrego łotra?

Jak w koncepcji bezczasowego Boga możemy mówić o ludzkiej naturze Syna? Że Syn nie posiadał tej natury kiedyś (?), a potem (?) już tak? Czy Bóg jest zmienny w czasie? Jak to rozumieć?

Co dokładnie ofiarował Ojcu Chrystus na krzyżu? Ciało i Krew czy również swoją Duszę? Na czym polegała Ofiara w przypadku Chrystusa? Czy smutek w Duszy Chrystusa też był częścią Ofiary?

W czasach, kiedy Pan Jezus żył, jak rozumiano określenia: "Syn Boży", "Syn Człowieczy"? Co to znaczyło według współczesnych Jezusowi Żydów? Innymi słowy, kiedy Pan Jezus nauczał, jak On rozumiał znaczenie tych zwrotów?

Czy w Eucharystii jest zawarta dusza i Bóstwo Chrystusa?

Która z mąk Chrystusa była najbardziej bolesna? Z rozważań można wyczytać, że konanie w ogrójcu i krwawy pot, bo był on spowodowany cierpieniem duszy. Czy to powszechna nauka?

Proszę powiedzieć kilka słów na temat duszy Pana Jezusa w jego hipostatycznej unii Boga i człowieka.

Pytanie o samoświadomość Jezusa. Był przecież niemowlakiem, dzieckiem. Uczył się mówić i myśleć. Kiedy zatem zdał sobie sprawę ze swojej Boskiej Natury? [Może to być] przydatne w rozważaniach radosnych tajemnic.