Czy powrót do obrzędów Wielkiego Tygodnia sprzed reform Piusa XII ma rację bytu i czy powinno się to poważnie rozważyć? Z dzisiejszej perspektywy te reformy wydają się udanym ruchem przygotowującym do operacji plastycznej na liturgii zwanej Novus Ordo.

Jaka jest księdza opinia nt. przedsoborowych zmian liturgicznych? Np. reformy brewiarza za pontyfikatu św. Piusa X i Piusa XII, reforma obrzędów Wielkiego Tygodnia z 55., reforma kalendarza Piusa XII. Jakie stanowisko, jakie opinie w tej sprawie dominują wśród księży Bractwa? Zdaję sobie sprawę, że Bractwo powszechnie celebruje liturgię wg stanu z 1962.

We wspólnotach powiązanych niegdyś z papieską komisją Ecclesia Dei można zauważyć trend powrotu do celebracji wg dawniejszych rubryk itd. Czy na tym tle Bractwo nie okazuje się największą wspólnotą tradycyjną obstającą przy praktykach z lat 60.?