Jaka byłaby sytuacja "diakona stałego" ważnie wyświęconego w strukturach Novus Ordo, żonatego bądź kawalera, który, załóżmy, porzucił stanowiska modernistyczne i został wiernym Bractwa? Czy to prawda, że z punktu widzenia tradycyjnych przepisów liturgicznych, które diakonatu stałego przecież nie znały, byłby możliwy "legalny" jego udział w czynnościach liturgicznych jako diakona?

Czy nazywanie nowusowego ołtarza "stołem eucharystycznym", jak to nieraz się słyszy w środowisku tradycjonalistycznym, jest zasadne?

Czy katolik może czytać książki autorstwa sedewakantystów nieodnoszące się bezpośrednio do kwestii sedewakantyzmu? (Np. Work of Human Hands ks. Cekady będącą przede wszystkim krytyką NOM.)

Często jest mowa o tym, że NOM jest ważne, ale nie podoba się Bogu. Jak coś może być obraźliwe dla Pana Boga, ale jednocześnie ważne?

Czy w Bractwie są przyjmowane intencje Mszy Świętej za kogoś, np. z okazji urodzin, rocznicy, grzeszników czy za zmarłych? W NOM przyjmują intencje w czasie Mszy Świętej, nawet czasami bywa lekka uroczystość z życzeniami, darowanie kwiatów, oklaski. Czy to jest zgodne?

Czy wg księdza NOM jest rytem "legalnym", tzn. prawidłowo promulgowanym przez kompetentną władzę? Innymi słowy, czy fakt wprowadzenia NOM-u przez papieża uprawnia do stwierdzenia, że jest to ryt legalny w świetle prawa pozytywnego?

Czy posoborowe Ostatnie Namaszczenie jest ważne?