LUDZIE! LUDZIE! Jak pogodzić wolną wolę każdego człowieka z modlitwą za kogoś? Jak pod wpływem mojej modlitwy może zmienić się postępowanie/los innego człowieka, zakładając, że on nawet o tym nie wie? Jeszcze modlitwa za kogoś, jeżeli dana osoba wie, że ktoś się za nią modli, jest dla mnie do przyjęcia, bo ta osoba ma tego świadomość i może to skłonić człowieka do jakichkolwiek przemyśleń, otworzyć się na łaski i zmienić swoje postępowanie/życie. Natomiast jak ma działać modlitwa w czyjejś intencji bez wiedzy osoby, w której intencji się ktoś modli? Czy Bóg pod wpływem tej modlitwy „zwiększa" ilość łaski, „bardziej" oddziałuje na serce grzesznika? Jak to wtedy pogodzić z wolną wolą - bo tu coś przychodzi z zewnątrz? I jeszcze kwestia, że bez tej modlitwy Bóg sam w sobie nie zdecydowałby się na ten krok „zwiększenia" ilości łaski? To wtedy jak to pogodzić z miłosierdziem Boga?

Jak odpowiedzieć na zarzut, że tomizm (w kwestii relacji między wolą a łaską) obala wolną wolę poprzez praemotio physica? (17:12)

Problem w tym, że według tomizmu (o ile dobrze rozumiem) decyzje naszej woli są zdeterminowane przez praemotio physica pochodzące od Boga. Teologowie molinistyczni widzą tu problem. Jak to wyjaśnić? (22:03)

Kto ma rację w sporze o łaskę, wolną wolę i predestynację i dlaczego tomiści?

Jak się ma wolna wola do bycia wybranym przez Pana Boga? Przykładem jest Jonasz, który nie chciał być wybrany, ale Pan Bóg go w końcu dopadł.

Jak pogodzić wolną wolę człowieka z obietnicą zbawienia dla wszystkich, którzy odprawią nabożeństwo dziewięciu pierwszych piątków miesiąca?

Jak na chłopski rozum wytłumaczyć komuś paradoks wolnej woli?

Czy Bóg wie, gdzie trafimy po śmierci? I czy jeśli wie, to jaka jest istota tej wiedzy o przyszłości człowieka, zwłaszcza w kontekście wolnej woli?

Czy jesteśmy prawdziwie wolni, wobec faktu, że zostaliśmy "zmuszeni" do egzystencji? Czy prawdziwą wolnością nie byłaby możliwość wyboru niebytu?