Czy nauczanie papieża Franciszka zawarte w adhortacji Amoris laetitia jest obowiązujące dla katolików? Chodzi o dopuszczenie rozwodników w nowych związkach do komunii świętej. (27:21)

Czy ksiądz kwestionowałby dogmat wprowadzony przez papieża Franciszka? (35:05)

Czy papież straciłby przez to urząd? Czy sedewakantyzm jest wyjściem? (38:45)

A gdyby stracił rozum, demencja, itp.? (41:40)

Czy może ksiądz wyjaśnić takie pojęcie jak Magisterium zwyczajne i nadzwyczajne oraz jak mają się do siebie? Co jest ważniejsze? Dokumenty typu encyklika, bulla, kanon soborowy itp.

Jaka jest relacja między niezmiennym Magisterium a teologią, która rozwija się jako dziedzina nauki? Czy teologia ma wpływ na to jak pojmujemy Magisterium? Czy Magisterium stanowi ramy, w których może poruszać się myśl teologiczna?

Czy można traktować encyklikę Humanae Vitae tak jak przedsoborowe encykliki, czyli z pełnym zaufaniem?

Czy Kościół swoim autorytetem ma prawo kanonizować osobę, która obiektywnie święta nie była? Bo się pomyli, bo łagodzi się rygor procesu kanonicznego. Czy jest to dla tej osoby dzika karta do Nieba?

Jak odrzucanie przez Bractwo współczesnej nauki Kościoła ma się do jego nieomylności?

Czy kobieta może być kapłanką? [W odp. "deklaracja dogmatyczna" Jana Pawła II]

Jak pogodzić nieomylność Kościoła z tym wszystkim co dzieje się od dziesięcioleci? Dlaczego według Bractwa mamy być nieposłuszni Kościołowi i sami siebie ustanowić Magisterium Kościoła?

Czy Kościół może się mylić w jakimś dokumencie soborowym (tj. zarówno np. w deklaracji, w dekrecie czy też w konstytucji dogmatycznej)?

Podręczniki do dogmatyki, te przedsoborowe, nieomylność wyróżniały również w kanonizacjach, regułach zakonnych i w powszechnym Magisterium w jedności z biskupami.

Czy władza kościelna jest nieomylna w prawie kanonicznym, w tym sensie, że nie jest możliwe, żeby nakazała czegoś złego, a tym samym chodzenie na NOM nie jest złe? Tak chyba uczy przedsoborowa encyklopedia?

W jaki sposób czytać teksty kościelne aby rozpoznać nieomylne nauczanie? Biblię można interpretować źle, świętym zdarza się pomylić, a dokumenty Kościoła mają różną hierarchię...

Czy Bractwo uznaje kanonizacje i beatyfikacje po Soborze Watykańskim II? (1:14:46)

Czy jest możliwa interpretacja, że są nieomylne w tym znaczeniu, że święci bez wątpienia są w Niebie, ale niekoniecznie są we wszystkim wzorem postępowania? (1:15:08)

Czy nieomylność papieża obejmuje kanonizacje, liturgie i reguły zakonne oraz powszechne Magisterium w łączności z biskupami?

Czy nieomylność papieża i Kolegium Biskupów zdefiniowana w par. 891 oznacza nieomylność nauk zawartych w Katechizmie? Pytam w kontekście nauczania o stosowaniu kary śmierci (par. 2267).

Jak autorytet, który pochodzi od Boga i ustanowiony jest dla zbawienia dusz może: uporczywie tyle lat uczyć błędów, dawać wadliwe sakramenty, złą mszę i przeczyć wszystkiemu co Kościół do tej pory uczył?

Czy kanonizacje są nieomylne? Jan Paweł II nie jest obecny w kanonie w starym mszale. Czy następny katolicki papież mógłby to odwołać i na jakiej podstawie?

[Czy Sobór trydencki potępia Bractwo św. Piusa X - czyli rzecz o nieomylności rytów]

Skąd wiadomo, że Biblia to słowo Boże skierowane do nas? Kopiowana była przez wieki, tłumaczona przez wielu. Błędy w przepisywaniu i tłumaczeniu to w końcu normalna rzecz. Do dziś jedne tłumaczenia uważa się za lepsze niż inne. Dopiero Sobór trydencki ustanowił kanon Pisma Świętego, czyli coś przyjął, coś odrzucił. Na jakiej podstawie? Wcześniej Kościół czytał inną Biblię? Skąd wiemy, co w Biblii jest słowem Bożym, co słowem tłumacza, kopisty itp.? Duch Święty przecież nie nad wszystkim czuwa - przykładem przecież wybór papieża Aleksandra VI.

[Pytanie powtórzone z Q&A #1]

Pytanie, które często pada w dyskusji z moimi znajomymi, którzy jeszcze nie są zakochani w Kościele Katolickim i Tradycji: co z Duchem Świętym na Soborze Watykańskim II? Był obecny? To jest argument, który zamyka usta. "Sprzeciwiasz się Duchowi Świętemu!"

Skąd wiadomo, że Biblia to słowo Boże skierowane do nas? Kopiowana była przez wieki, tłumaczona przez wielu. Błędy w przepisywaniu i tłumaczeniu to w końcu normalna rzecz. Do dziś jedne tłumaczenia uważa się za lepsze niż inne. Dopiero Sobór trydencki ustanowił kanon Pisma Świętego, czyli coś przyjął, coś odrzucił. Na jakiej podstawie? Wcześniej Kościół czytał inną Biblię? Skąd wiemy, co w Biblii jest słowem Bożym, co słowem tłumacza, kopisty itd.? Duch Święty przecież nie nad wszystkim czuwa. Przykładem przecież wybór papieża Aleksandra VI.

[Patrz też: Q&A #2]